Znanym materiałem budowlanym już od czasów starożytności jest cegła. Moda na ten budulec nigdy nie przemija, o czym świadczy wiele powstałych obiektów w historii budownictwa. Jak daleko sięga historia cegły?
Cegłę po raz pierwszy wyprodukowali mieszkańcy starożytnych kultur Wschodu. W Jerychu i Jarmo wyrabiano je już 7 tysięcy lat p.n.e. Najstarszym rodzajem cegły jest cegła suszona. Do jej produkcji używano dostępnych regionalnie materiałów - gliny, iłu lub mułu. Stąd też często określa się jako mułową. Do tak przygotowanej mieszanki dodawano trawę lub słomę. Następnie cegłę suszono na słońcu.
Cegła wypalana pojawiła się około 3 tysiące lat później w Mezopotamii. Stosowano je jednak tylko do budowy ważniejszych obiektów. Wypalanie było bowiem procesem bardzo kosztownym, ponieważ brakowało materiału opałowego.
Cegły wypalane pokrywano też często kolorowym szkliwem, bogato zdobionym elementami dekoracyjnymi. Tradycja ta jednak upadła po opanowaniu rejonu przez Aleksandra Wielkiego.
Suszone i wypalane cegły wyrabiano również w Chinach, Indiach i Indonezji. W prekolumbijskiej Ameryce budowano głównie z cegieł suszonych, nazywanych adobą.
W Egipcie, Grecji i Rzymie również stosowano cegły suszone. W Grecji cegłę wypalaną zaczęto używać dopiero ok. IV w. p.n.e. Najpóźniej sięgnęli po nią Rzymianie i Egipcjanie – w połowie I w. p.n.e.
W Europie produkcja cegieł została spopularyzowana w XI w. n.e. za sprawą Hiszpanii. Natomiast w XIII w. we Francji narodził się gotyk. Za jego sprawą cegła wypalana stała się najważniejszym materiałem budowlanym. Jednak renesans i barok sprawił, że straciła swe wartości dekoracyjne. Odtąd traktowano ją wyłącznie jako element konstrukcji.
Dopiero w II połowie XIX w produkcja cegieł rozwinęła się na szeroką skalę. Wszystko za sprawą nowych wynalazków - pieca kręgowego i mechanicznej prasy ceglarskiej. Zapanowała moda na surowe budynki ceglane.
Jednak już w XX w. popularność zdobyły budowle tynkowane. Cegła została zastąpiona betonowymi płytami lub pustakami. Umniejszyło to bardzo jej znaczenie oraz przyczyniło się do znacznego spadku produkcji cegły.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą architektura. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą architektura. Pokaż wszystkie posty
wtorek, 11 listopada 2014
czwartek, 30 października 2014
Silka w Muzeum Historii Żydów Polskich
Monumentalna konstrukcja odznacza się ponadprzeciętną subtelnością. Takie właśnie ma być Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie, budynek będący żywą pamiątką i podróżą po kwitnącej u nas kulturze judaistycznej od średniowiecza do czasów współczesnych.
Historia wzajemnych relacji Polaków i Żydów zawsze była tematem bardzo trudnym i pełnym najróżniejszych emocji. Budynek Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie symbolizuje i upamiętnia historię narodu, który spotkał się zarówno z czasem religijnej tolerancji ze strony państwa polskiego, z przyjazną koniunkturą dla polskiej wspólnoty żydowskiej, ale również z niemal kompletną eksterminacją, dokonaną w okupowanej Polsce przez niemieckich nazistów.
Nic więc dziwnego, że wyłoniony w drodze międzynarodowego konkursu architektonicznego projekt budynku Muzeum zwraca uwagę swoją oryginalnością. Sąd konkursowy spośród 250 zgłoszeń zaprosił do przedstawienia 11 projektów architektów i biur architektonicznych z całego świata. Ostatecznie zwyciężyła śmiała, zwracająca an siebie uwagę koncepcja biura Lahdelma & Mahlamaki, a wyróżnienia za swoje projekty Muzeum Historii Żydów Polskich otrzymali Daniel Libeskind, Kengo Kuma oraz Zvi Hecker.
Na pierwszy rzut oka budynek projektu fińskiego architekta Rainera Mahlamäkiego wydaję się niezwykle prosty. Jednak zwartą, szklaną bryłę przecina wielkie, nieregularne pęknięcie, symbolizujące przejście Żydów przez Morze Czerwone. Pęknięcie przykuwa uwagę i wprowadza do wnętrza, które wykonane zostało z najwyższą precyzją, przy użyciu takich materiałów budowlanych, jak bloki Silka.
Muzeum Historii Żydów Polskich Rainer Mahlamäki zaprojektował na planie kwadratu w postaci sześcianu ze szklanymi ścianami. Zewnętrzna ściana wzniesiona jest ze szklanych paneli i miedzianej siatki.
Bloki Silka zostały wykorzystane do odpowiedniego skomponowania sal wystawowych. Doskonale uzupełniają się z innymi użytymi do wzniesienia budynku materiałami budowlanymi. Odpowiednio reagują na wzajemne ściskanie się bloków, mają też niezbędną dla konstrukcji budynku wytrzymałość i nośność.
Bloki Silka są odpowiednie do stosowania w budynkach muzealnych ze względu na ich odpowiednią akustyczność i wywierają przyjemny wpływ na klimat pomieszczenia, które mogą odwiedzać ogromne ilości zwiedzających.
Muzeum Historii Żydów Polskich realizowany według projektu Rainera Mahlamäkiego, ma 12,8 tys. m² powierzchni użytkowej. Biuro architektoniczne Lahdelma & Mahlamäki Ltd. Założyli w Helskinkach w 1997 prof. arch. Ilmari Lahdelma i prof. arch. Rainer Mahlamäki, członkowie SAFA (Fińskiego Stowarzyszenia Architektów). Pracownia architektoniczna Lahdelma & Mahlamäki Ltd. posiada bogate doświadczenie i ogromną renomę o czym świadczy wygranych do tej pory 35 pierwszych nagród otrzymanych w najróżniejszych konkursach architektonicznych.
Historia wzajemnych relacji Polaków i Żydów zawsze była tematem bardzo trudnym i pełnym najróżniejszych emocji. Budynek Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie symbolizuje i upamiętnia historię narodu, który spotkał się zarówno z czasem religijnej tolerancji ze strony państwa polskiego, z przyjazną koniunkturą dla polskiej wspólnoty żydowskiej, ale również z niemal kompletną eksterminacją, dokonaną w okupowanej Polsce przez niemieckich nazistów.
Nic więc dziwnego, że wyłoniony w drodze międzynarodowego konkursu architektonicznego projekt budynku Muzeum zwraca uwagę swoją oryginalnością. Sąd konkursowy spośród 250 zgłoszeń zaprosił do przedstawienia 11 projektów architektów i biur architektonicznych z całego świata. Ostatecznie zwyciężyła śmiała, zwracająca an siebie uwagę koncepcja biura Lahdelma & Mahlamaki, a wyróżnienia za swoje projekty Muzeum Historii Żydów Polskich otrzymali Daniel Libeskind, Kengo Kuma oraz Zvi Hecker.
Na pierwszy rzut oka budynek projektu fińskiego architekta Rainera Mahlamäkiego wydaję się niezwykle prosty. Jednak zwartą, szklaną bryłę przecina wielkie, nieregularne pęknięcie, symbolizujące przejście Żydów przez Morze Czerwone. Pęknięcie przykuwa uwagę i wprowadza do wnętrza, które wykonane zostało z najwyższą precyzją, przy użyciu takich materiałów budowlanych, jak bloki Silka.
Muzeum Historii Żydów Polskich Rainer Mahlamäki zaprojektował na planie kwadratu w postaci sześcianu ze szklanymi ścianami. Zewnętrzna ściana wzniesiona jest ze szklanych paneli i miedzianej siatki.
Bloki Silka zostały wykorzystane do odpowiedniego skomponowania sal wystawowych. Doskonale uzupełniają się z innymi użytymi do wzniesienia budynku materiałami budowlanymi. Odpowiednio reagują na wzajemne ściskanie się bloków, mają też niezbędną dla konstrukcji budynku wytrzymałość i nośność.
Bloki Silka są odpowiednie do stosowania w budynkach muzealnych ze względu na ich odpowiednią akustyczność i wywierają przyjemny wpływ na klimat pomieszczenia, które mogą odwiedzać ogromne ilości zwiedzających.
Muzeum Historii Żydów Polskich realizowany według projektu Rainera Mahlamäkiego, ma 12,8 tys. m² powierzchni użytkowej. Biuro architektoniczne Lahdelma & Mahlamäki Ltd. Założyli w Helskinkach w 1997 prof. arch. Ilmari Lahdelma i prof. arch. Rainer Mahlamäki, członkowie SAFA (Fińskiego Stowarzyszenia Architektów). Pracownia architektoniczna Lahdelma & Mahlamäki Ltd. posiada bogate doświadczenie i ogromną renomę o czym świadczy wygranych do tej pory 35 pierwszych nagród otrzymanych w najróżniejszych konkursach architektonicznych.
czwartek, 4 września 2014
Stan miejskiej architektury
Człowiek chce żyć wygodnie. Miejsce jego mieszkania, pracy i wypoczynku ma otaczać ładna okolica. Niestety – ładna – czyli subiektywnie odbierana rzeczywistość, która jednym się podoba, a innym nie podoba. Pragnąc więc pięknej przestrzeni, pozbawionej szarości i starości, człowiek morduje miasta.
W jaki sposób można współcześnie mordować metropolie? Takiej zbrodni można dokonać przy użyciu kolorowej, agresywnej elewacji zabijającej architekturę miasta. Karta Ateńska opublikowana pod przewodnictwem Le Corbusiera w 1931 zwracała uwagę na potrzebę uwypuklenia miejskich zabytków. Zalecano przy wznoszeniu budowli respektowanie charakteru i oblicza miasta – przede wszystkim w sąsiedztwie zabytków. Ich otoczenie powinno być przedmiotem szczególnej troski ze względu na samopoczucie mieszkańców współczesnych miast.
Le Corbusier nie był jednak jasnowidzem i nie przewidział, że człowiek współczesny w potrzebie udoskonalania przestrzeni prześcignie najśmielsze postulaty Karty Ateńskiej.
Nie wiedział, że sprawny urzędnik i swawolny właściciel przepoczwarzą rzeczywistość w świat, w którym nic już nie będzie stare. Bo stare jest złe. Może przypominać człowiekowi o śmierci. Dlatego stosujemy gdzie popadnie kolorowe elewacje.
Zobacz: Agresywne elewacje bez fasad
Tymczasem ściana dostojnej kamienicy jest nie tylko dowodem przemijania, ale również żywym świadectwem kultury i historii miasta. Unikalna ściana pokryta styropianem i fosforyzującą elewacją ukryję prawdę o tym, że świat się starzeje, ale również prawdę o tym, jakie były dzieje miasta. Człowiek bez historii jest tymczasem, jak drzewo bez korzeni.
W jaki sposób można współcześnie mordować metropolie? Takiej zbrodni można dokonać przy użyciu kolorowej, agresywnej elewacji zabijającej architekturę miasta. Karta Ateńska opublikowana pod przewodnictwem Le Corbusiera w 1931 zwracała uwagę na potrzebę uwypuklenia miejskich zabytków. Zalecano przy wznoszeniu budowli respektowanie charakteru i oblicza miasta – przede wszystkim w sąsiedztwie zabytków. Ich otoczenie powinno być przedmiotem szczególnej troski ze względu na samopoczucie mieszkańców współczesnych miast.
Le Corbusier nie był jednak jasnowidzem i nie przewidział, że człowiek współczesny w potrzebie udoskonalania przestrzeni prześcignie najśmielsze postulaty Karty Ateńskiej.
Nie wiedział, że sprawny urzędnik i swawolny właściciel przepoczwarzą rzeczywistość w świat, w którym nic już nie będzie stare. Bo stare jest złe. Może przypominać człowiekowi o śmierci. Dlatego stosujemy gdzie popadnie kolorowe elewacje.
Zobacz: Agresywne elewacje bez fasad
Tymczasem ściana dostojnej kamienicy jest nie tylko dowodem przemijania, ale również żywym świadectwem kultury i historii miasta. Unikalna ściana pokryta styropianem i fosforyzującą elewacją ukryję prawdę o tym, że świat się starzeje, ale również prawdę o tym, jakie były dzieje miasta. Człowiek bez historii jest tymczasem, jak drzewo bez korzeni.
piątek, 29 sierpnia 2014
Ocieplenie pomieszczeń
Nadchodząca jesień przypomina o nie satysfakcjonującym mieszkańców komforcie cieplnym wielu budynków w Polsce. Brak docieplenia powoduje nie tylko ucieczki ciepła i chłód w pomieszczeniach, ale przede wszystkim tragicznie odbija się na zdrowiu mieszkańców. Jak więc ocieplać?
Ocieplenie od zewnątrz powoduje, że ściana izolowana jest od czynników zewnętrznych. Zimą ściana nie jest więc narażona na niskie temperatury, a latem na wysokie.
Coraz częściej jednak przychylność zyskuje ocieplenie od wewnątrz w technologii Multipor. W przypadku ocieplenia od wewnątrz występuje sytuacja odwrotna. Ściana ma styczność z temperaturami na zewnątrz, ale jest jednocześnie izolowana od powietrza wewnętrznego.
Co dzięki temu uzyskujemy w mieszkaniu? Szybkie ogrzewanie pomieszczeń, gdy jednocześnie powierzchnia wewnętrzna ścian wykazuje się równomiernym rozkładem temperatury.
Ocieplanie od wewnątrz w technologii Multipor jest rozwiązaniem stosowanym wtedy, gdy docieplenie od strony zewnętrznej jest niemożliwe, a właściciele mieszkania zamierzają poprawić komfort cieplny i obniżyć rachunki za ogrzewanie.
Ociepleniem od wewnątrz będą więc zainteresowani właściciele mieszkań w budynkach, w których spółdzielnia czy wspólnota mieszkaniowa zwleka z izolacją.
Ponadto, izolacja od wewnątrz okazuje się idealnym rozwiązaniem w sytuacji, gdy nie chcemy niszczyć architektonicznych zabytków poprzez dewastację ich fasad.
Ocieplenie od zewnątrz powoduje, że ściana izolowana jest od czynników zewnętrznych. Zimą ściana nie jest więc narażona na niskie temperatury, a latem na wysokie.
Coraz częściej jednak przychylność zyskuje ocieplenie od wewnątrz w technologii Multipor. W przypadku ocieplenia od wewnątrz występuje sytuacja odwrotna. Ściana ma styczność z temperaturami na zewnątrz, ale jest jednocześnie izolowana od powietrza wewnętrznego.
Co dzięki temu uzyskujemy w mieszkaniu? Szybkie ogrzewanie pomieszczeń, gdy jednocześnie powierzchnia wewnętrzna ścian wykazuje się równomiernym rozkładem temperatury.
Ocieplanie od wewnątrz w technologii Multipor jest rozwiązaniem stosowanym wtedy, gdy docieplenie od strony zewnętrznej jest niemożliwe, a właściciele mieszkania zamierzają poprawić komfort cieplny i obniżyć rachunki za ogrzewanie.
Ociepleniem od wewnątrz będą więc zainteresowani właściciele mieszkań w budynkach, w których spółdzielnia czy wspólnota mieszkaniowa zwleka z izolacją.
Ponadto, izolacja od wewnątrz okazuje się idealnym rozwiązaniem w sytuacji, gdy nie chcemy niszczyć architektonicznych zabytków poprzez dewastację ich fasad.
sobota, 5 lipca 2014
Wieża Hundertwassera
Kiedy wczesną jesienią 2007 - czyli już niemal siedem lat temu - wystartował blog Architektura i Budownictwo, jego pierwszy wpis poświęcony został wybitnemu artyście. Był nim architekt Friedensreich Hundertwasser. Urodził się on 15 grudnia 1928 w Wiedniu, a zmarł 19 lutego 2000.
Już w latach 50 ubiegłego stulecia w pracach Hundertwassera pojawia się charakterystyczny element - spirala. Bowiem Friedensreich Hundertwasser nienawidził linii prostej. Architekt uważał ją za niemoralną i bezbożną. Hundertwasser używał niekonwencjonalnych i radykalnych metod do ilustrowania poglądów, co spotykało się z brakiem zrozumienia i krytyką. Tym niemniej, architektura zaproponowana przez Hudertwassera ma miliony zachwyconych nią zwolenników na całym świecie.
Wieża Hundertwassera powstała w tysiącletnim Abensbergu, we Frankonii, jako nowa siedziba 700-letniego browaru Weissbierbrauerei Kuchlbauer. Co ciekawe, piwa z browaru Weissbierbrauerei Kuchlbauer są dostępne w Polsce w sklepie internetowym BioPiwo.pl.
Wieża docelowo miała być budynkiem o 70 m wysokości. Obniżono jednak wysokość wieży z 70 metrów znajdujących się w projekcie do 34,19 metrów. Wieża Hundertwassera nie przewyża dzięki temu wzniesionego w 1380 kościoła parafialnego.
Hundertwasser wykreował coś na kształt spiralnej łodygi. Wyrastają z niej najróżniejsze elementy - drzewa, kule, balkoniki. Wieża swoją strukturą i kolorami wydaje się być pokryta kilkoma warstwami, co przypomina teorię Hundertwassera. Według Friedensreicha Hundertwassera każdy człowiek ma pięć skór: skórę naturalną, ubranie, dom, środowisko społeczne i planetę, które odkrywa w poszczególnych etapach swojego życia.
Już w latach 50 ubiegłego stulecia w pracach Hundertwassera pojawia się charakterystyczny element - spirala. Bowiem Friedensreich Hundertwasser nienawidził linii prostej. Architekt uważał ją za niemoralną i bezbożną. Hundertwasser używał niekonwencjonalnych i radykalnych metod do ilustrowania poglądów, co spotykało się z brakiem zrozumienia i krytyką. Tym niemniej, architektura zaproponowana przez Hudertwassera ma miliony zachwyconych nią zwolenników na całym świecie.
Wieża Hundertwassera powstała w tysiącletnim Abensbergu, we Frankonii, jako nowa siedziba 700-letniego browaru Weissbierbrauerei Kuchlbauer. Co ciekawe, piwa z browaru Weissbierbrauerei Kuchlbauer są dostępne w Polsce w sklepie internetowym BioPiwo.pl.
Wieża docelowo miała być budynkiem o 70 m wysokości. Obniżono jednak wysokość wieży z 70 metrów znajdujących się w projekcie do 34,19 metrów. Wieża Hundertwassera nie przewyża dzięki temu wzniesionego w 1380 kościoła parafialnego.
Hundertwasser wykreował coś na kształt spiralnej łodygi. Wyrastają z niej najróżniejsze elementy - drzewa, kule, balkoniki. Wieża swoją strukturą i kolorami wydaje się być pokryta kilkoma warstwami, co przypomina teorię Hundertwassera. Według Friedensreicha Hundertwassera każdy człowiek ma pięć skór: skórę naturalną, ubranie, dom, środowisko społeczne i planetę, które odkrywa w poszczególnych etapach swojego życia.
środa, 18 września 2013
Warszawa nadal w budowie
Przestrzeń miejska wzbudza zainteresowanie coraz większe. Miasta zagęszczają się i rozrastają. Bo współczesne miasto to zarazem wygoda oraz funkcjonalność, jak również zagrożenie dla zdrowia fizycznego i psychicznego człowieka. Pochylamy się nad miastem coraz uważniej.
Zawód: Architekt przypomina, że WARSZAWA po raz piąty W BUDOWIE. Bo Warszawa to miasto, w którym jest jeszcze wiele do zaprojektowania.
Dla władz to niekończąca się historia problemów z planowaniem przestrzeni miejskiej, a dla mieszkańców – trudny obiekt codziennego użytku. Warszawa ma za sobą dramatyczną przeszłość, pełną architektonicznych zerwań i zapaści. W jej budowaniu często zawodziła logika, a nowe rozwiązania okazywały się nietrafione lub niefunkcjonalne. Porwana, miejscami nielogiczna tkanka miejska rodzi liczne wyzwania – musimy się nauczyć, jak się w niej odnaleźć i poczuć dobrze.
Bohaterami tegorocznej edycji zatytułowanej „Zawód: Architekt” są architekci, a tematem ich role społeczne oraz wpływ na wygląd i funkcjonalność współczesnego miasta. Architekci od początku byli współtwórcami oraz ważnymi odbiorcami WARSZAWY W BUDOWIE, ale tym razem to właśnie ich praca zostanie poddana dyskusji.
Organizatorzy festiwalu chcą się również przyjrzeć etycznym dylematom nieodłącznie związanym z uprawianiem zawodu architekta na wolnym rynku.
Współorganizatorem festiwalu jest Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, którego działalność od założenia w 1936 roku budziła żywe zainteresowanie – i podobnie jak festiwal – była skierowana przede wszystkim do mieszkańców.
Budynki Muzeum, znajdujące się przy Rynku Starego Miasta, uległy prawie całkowitemu zniszczeniu wskutek bombardowań lotniczych i ostrzału artyleryjskiego w 1944 roku. Ze zniszczeń wojennych ocalało jedynie 105 eksponatów. Po ponad półwieczu muzeum jest ponownie „niezamieszkane” - wszystkie zbiory sukcesywnie opuszczają siedzibę główną aby za trzy lata powrócić do zmodernizowanych wnętrz z nową ekspozycją stałą.
WARSZAWA W BUDOWIE chce być festiwalem praktycznym i wspólnie z uczestnikami tworzyć instrukcję obsługi stolicy. Program został zaprojektowany w taki sposób, by nie tylko udostępniać wiedzę, ale też wskazywać sposoby jej wykorzystania oraz podnosić jakość miejskiego życia. Ma zachęcać do aktywnego uczestnictwa w życiu Warszawy oraz do zabierania głosu w ważnych dla jego przestrzeni sprawach. Dzięki czemu w nowym świetle będzie można zobaczyć problemy własnej ulicy czy wspólnoty mieszkaniowej.
Zawód: Architekt przypomina, że WARSZAWA po raz piąty W BUDOWIE. Bo Warszawa to miasto, w którym jest jeszcze wiele do zaprojektowania.
Dla władz to niekończąca się historia problemów z planowaniem przestrzeni miejskiej, a dla mieszkańców – trudny obiekt codziennego użytku. Warszawa ma za sobą dramatyczną przeszłość, pełną architektonicznych zerwań i zapaści. W jej budowaniu często zawodziła logika, a nowe rozwiązania okazywały się nietrafione lub niefunkcjonalne. Porwana, miejscami nielogiczna tkanka miejska rodzi liczne wyzwania – musimy się nauczyć, jak się w niej odnaleźć i poczuć dobrze.
 |
| Metropolitan Warszawa |
Bohaterami tegorocznej edycji zatytułowanej „Zawód: Architekt” są architekci, a tematem ich role społeczne oraz wpływ na wygląd i funkcjonalność współczesnego miasta. Architekci od początku byli współtwórcami oraz ważnymi odbiorcami WARSZAWY W BUDOWIE, ale tym razem to właśnie ich praca zostanie poddana dyskusji.
Organizatorzy festiwalu chcą się również przyjrzeć etycznym dylematom nieodłącznie związanym z uprawianiem zawodu architekta na wolnym rynku.
Współorganizatorem festiwalu jest Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, którego działalność od założenia w 1936 roku budziła żywe zainteresowanie – i podobnie jak festiwal – była skierowana przede wszystkim do mieszkańców.
Budynki Muzeum, znajdujące się przy Rynku Starego Miasta, uległy prawie całkowitemu zniszczeniu wskutek bombardowań lotniczych i ostrzału artyleryjskiego w 1944 roku. Ze zniszczeń wojennych ocalało jedynie 105 eksponatów. Po ponad półwieczu muzeum jest ponownie „niezamieszkane” - wszystkie zbiory sukcesywnie opuszczają siedzibę główną aby za trzy lata powrócić do zmodernizowanych wnętrz z nową ekspozycją stałą.
WARSZAWA W BUDOWIE chce być festiwalem praktycznym i wspólnie z uczestnikami tworzyć instrukcję obsługi stolicy. Program został zaprojektowany w taki sposób, by nie tylko udostępniać wiedzę, ale też wskazywać sposoby jej wykorzystania oraz podnosić jakość miejskiego życia. Ma zachęcać do aktywnego uczestnictwa w życiu Warszawy oraz do zabierania głosu w ważnych dla jego przestrzeni sprawach. Dzięki czemu w nowym świetle będzie można zobaczyć problemy własnej ulicy czy wspólnoty mieszkaniowej.
środa, 15 maja 2013
Akademia Kobiet Budujących 2013
Blisko 300 pań uczestniczyło w wiosennej edycji Akademii Kobiet Budujących SILKA YTONG, która odbywała się w 26 miastach Polski. Spotkania oraz wyniki specjalnego sondażu przeprowadzonego wśród uczestniczek pokazały, że panie biorą sprawy w swoje ręce i aktywnie angażują się w cały proces budowy domu jednorodzinnego.
Zakończył się cykl wiosennych, kobiecych spotkań o budowaniu – Akademia Kobiet Budujących SILKA YTONG. Tegoroczna edycja była wyjątkowa, zarówno pod względem zasięgu, jak i frekwencji. Spotkania odbyły się na terenie całej Polski, w 26 miastach, łącznie wzięło w nich udział blisko 300 pań. To, co wyróżniało tę edycję, to również liczba blisko 30 lokalnych ekspertek, które dzieliły się swoją wiedzą oraz znajomością miejscowych uwarunkowań determinujących budowę domu. Zainteresowanie i chęć udziału w Akademii Kobiet Budujących SILKA YTONG okazała się tak duża, że na specjalne życzenie inwestorek zostały zorganizowane spotkania w Łodzi i Lublinie.
- Dziękujemy Paniom z całej Polski za udział w wiosennej edycji Akademii Kobiet Budujących SILKA YTONG. Kobiety aktywnie uczestniczą w spotkaniach Akademii i aktywnie budują! – mówi Monika Mychlewicz, dyrektor marketingu Xella Polska. - Spotkałyśmy się z bardzo pozytywnymi reakcjami i opiniami potwierdzającymi, że idea naszych spotkań jest dla nich wartościowa. Wszystkie Panie, które chcą wziąć udział w spotkaniach zapraszamy na kolejną edycję – dodaje Monika Mychlewicz.
Uczestniczki Akademii o swojej roli przy budowie domu
Wiosenna edycja Akademii Kobiet Budujących SILKA YTONG pokazała, że panie coraz częściej i chętniej uczestniczą w planowaniu i budowie swojego domu. Uczestniczki wzięły udział w specjalnym sondażu, którego celem było poznanie ich spostrzeżeń nt. roli kobiet w branży budowlanej, a także określenie stopnia zaangażowania w proces budowy domu.
Co czwarta kobieta decyduje o wyborze materiałów budowlanych
Ciekawym elementem badania było poznanie motywacji, jakimi kierują się panie budując dom. Wśród czynników wpływających na tę decyzję ponad połowa z nich (56%) wymienia pragnienie komfortu mieszkania i bliskości z naturą. Kolejnymi istotnymi elementami, na które wskazały ankietowane jest chęć bycia niezależnym (41%) oraz możliwość samodzielnego zaaranżowania przestrzeni według własnych potrzeb i oczekiwań (36%). Wyniki te pokazują, że kobiety podchodzą do budowy domu bardzo emocjonalnie. Traktują go, jako realizację swoich marzeń, idealne miejsce dla siebie i swoich najbliższych, wolne od niewygód związanych z bezpośrednią bliskością sąsiadów. To także kolejny dowód na tak aktywny udział w procesie budowy. Na pytanie, dlaczego angażują się w budowę domu – 55% pań potwierdza, że jest to istotna kwestia dotycząca ich przyszłości i chcą mieć nad nią kontrolę.
Panie aktywnie podchodzą do budowy domu na różnych jego etapach. Przy wyborze projektu brało udział aż 62% badanych, 51% - przy wyborze lokalizacji i działki. Co ciekawe, panie decydują także o wyborze technologii i materiałów budowlanych – tak deklaruje ponad jedna czwarta z nich.
Budowa domu jest przedsięwzięciem indywidualnym, wiążącym się z różnymi wyzwaniami. Największym z nich dla uczestniczek Akademii Kobiet Budujących SILKA YTONG jest pozyskanie środków na finansowanie budowy – 45%. Dla 33% pań problemem jest wybór lojalnej, uczciwej ekipy wykonawczej, a dla 27% dobór odpowiedniej technologii i materiałów.
Platforma wymiany doświadczeń
Spotkania z cyklu Akademii Kobiet Budujących SILKA YTONG pokazują, że panie potrzebują przestrzeni, gdzie w nieformalnej, miłej atmosferze poruszane są zagadnienia związane z planowaniem i budową domu. Uczestniczki potwierdziły, że na spotkaniach uzyskały niezbędną wiedzę związaną z przeprowadzeniem budowy domu. Dodatkowo udział w Akademii był dla nich doskonałą platformą wymiany doświadczeń, możliwością dopytania o nurtujące kwestie, tematy. Ważnym elementem spotkań było również otrzymanie, dostosowanych do indywidualnych potrzeb, praktycznych porad od ekspertek budowy, a także kontaktu do nich.
Ekspertki budowy SILKA YTONG, które prowadzą spotkania w ramach Akademii Kobiet Budujących SILKA YTONG doskonale wiedzą, jak ważną inwestycją jest budowa domu. Wiąże się ona z wieloma wyzwaniami, wątpliwościami, pytaniami. Dlatego też rola Akademii jest dla nich również bardzo ważna.
- Akademia Kobiet Budujących to inicjatywa bardzo potrzebna. Moje wieloletnie doświadczenia związane z realizacją zabudowy jednorodzinnej pokazują, że kobiety miały, mają i będą miały większy wpływ na budowę domu. To one wybierają i dostosowują projekt dla potrzeb rodzinny, załatwiają wszelkie formalności, decydują także o wyborze technologii i materiałów. Rola Akademii jest zatem bezcenna – w jednym miejscu panie otrzymują potrzebną wiedzę i fachowe wsparcie – mówi Anna Marchwacka, z firmy ANMAR, ekspertka budowy SILKA YTONG.
- Miałam przyjemność dołączyć do Akademii Kobiet Budujących w tym roku i muszę podkreślić, że jest to niesamowita i bardzo potrzebna akcja. Jako kobieta, doskonale wiem, że możliwość swobodnej rozmowy i indywidualnych kontaktów z paniami o podobnych doświadczeniach, pomaga w zrozumieniu tematu, w rozwianiu wątpliwości związanych z budową domu. Dzięki takim spotkaniom, kobiety z jeszcze większym zaangażowaniem i pewnością siebie biorą udział w pełnym procesie planowania i budowy swojego idealnego domu – dodaje Anna Bobrowska-Sałuda z biura projektowego „Saluda Architekci”, ekspertka budowy SILKA YTONG.
Zobacz: Akademia Kobiet Budujących
Zakończył się cykl wiosennych, kobiecych spotkań o budowaniu – Akademia Kobiet Budujących SILKA YTONG. Tegoroczna edycja była wyjątkowa, zarówno pod względem zasięgu, jak i frekwencji. Spotkania odbyły się na terenie całej Polski, w 26 miastach, łącznie wzięło w nich udział blisko 300 pań. To, co wyróżniało tę edycję, to również liczba blisko 30 lokalnych ekspertek, które dzieliły się swoją wiedzą oraz znajomością miejscowych uwarunkowań determinujących budowę domu. Zainteresowanie i chęć udziału w Akademii Kobiet Budujących SILKA YTONG okazała się tak duża, że na specjalne życzenie inwestorek zostały zorganizowane spotkania w Łodzi i Lublinie.
- Dziękujemy Paniom z całej Polski za udział w wiosennej edycji Akademii Kobiet Budujących SILKA YTONG. Kobiety aktywnie uczestniczą w spotkaniach Akademii i aktywnie budują! – mówi Monika Mychlewicz, dyrektor marketingu Xella Polska. - Spotkałyśmy się z bardzo pozytywnymi reakcjami i opiniami potwierdzającymi, że idea naszych spotkań jest dla nich wartościowa. Wszystkie Panie, które chcą wziąć udział w spotkaniach zapraszamy na kolejną edycję – dodaje Monika Mychlewicz.
Uczestniczki Akademii o swojej roli przy budowie domu
Wiosenna edycja Akademii Kobiet Budujących SILKA YTONG pokazała, że panie coraz częściej i chętniej uczestniczą w planowaniu i budowie swojego domu. Uczestniczki wzięły udział w specjalnym sondażu, którego celem było poznanie ich spostrzeżeń nt. roli kobiet w branży budowlanej, a także określenie stopnia zaangażowania w proces budowy domu.
Co czwarta kobieta decyduje o wyborze materiałów budowlanych
Ciekawym elementem badania było poznanie motywacji, jakimi kierują się panie budując dom. Wśród czynników wpływających na tę decyzję ponad połowa z nich (56%) wymienia pragnienie komfortu mieszkania i bliskości z naturą. Kolejnymi istotnymi elementami, na które wskazały ankietowane jest chęć bycia niezależnym (41%) oraz możliwość samodzielnego zaaranżowania przestrzeni według własnych potrzeb i oczekiwań (36%). Wyniki te pokazują, że kobiety podchodzą do budowy domu bardzo emocjonalnie. Traktują go, jako realizację swoich marzeń, idealne miejsce dla siebie i swoich najbliższych, wolne od niewygód związanych z bezpośrednią bliskością sąsiadów. To także kolejny dowód na tak aktywny udział w procesie budowy. Na pytanie, dlaczego angażują się w budowę domu – 55% pań potwierdza, że jest to istotna kwestia dotycząca ich przyszłości i chcą mieć nad nią kontrolę.
Panie aktywnie podchodzą do budowy domu na różnych jego etapach. Przy wyborze projektu brało udział aż 62% badanych, 51% - przy wyborze lokalizacji i działki. Co ciekawe, panie decydują także o wyborze technologii i materiałów budowlanych – tak deklaruje ponad jedna czwarta z nich.
Budowa domu jest przedsięwzięciem indywidualnym, wiążącym się z różnymi wyzwaniami. Największym z nich dla uczestniczek Akademii Kobiet Budujących SILKA YTONG jest pozyskanie środków na finansowanie budowy – 45%. Dla 33% pań problemem jest wybór lojalnej, uczciwej ekipy wykonawczej, a dla 27% dobór odpowiedniej technologii i materiałów.
Platforma wymiany doświadczeń
Spotkania z cyklu Akademii Kobiet Budujących SILKA YTONG pokazują, że panie potrzebują przestrzeni, gdzie w nieformalnej, miłej atmosferze poruszane są zagadnienia związane z planowaniem i budową domu. Uczestniczki potwierdziły, że na spotkaniach uzyskały niezbędną wiedzę związaną z przeprowadzeniem budowy domu. Dodatkowo udział w Akademii był dla nich doskonałą platformą wymiany doświadczeń, możliwością dopytania o nurtujące kwestie, tematy. Ważnym elementem spotkań było również otrzymanie, dostosowanych do indywidualnych potrzeb, praktycznych porad od ekspertek budowy, a także kontaktu do nich.
Ekspertki budowy SILKA YTONG, które prowadzą spotkania w ramach Akademii Kobiet Budujących SILKA YTONG doskonale wiedzą, jak ważną inwestycją jest budowa domu. Wiąże się ona z wieloma wyzwaniami, wątpliwościami, pytaniami. Dlatego też rola Akademii jest dla nich również bardzo ważna.
- Akademia Kobiet Budujących to inicjatywa bardzo potrzebna. Moje wieloletnie doświadczenia związane z realizacją zabudowy jednorodzinnej pokazują, że kobiety miały, mają i będą miały większy wpływ na budowę domu. To one wybierają i dostosowują projekt dla potrzeb rodzinny, załatwiają wszelkie formalności, decydują także o wyborze technologii i materiałów. Rola Akademii jest zatem bezcenna – w jednym miejscu panie otrzymują potrzebną wiedzę i fachowe wsparcie – mówi Anna Marchwacka, z firmy ANMAR, ekspertka budowy SILKA YTONG.
- Miałam przyjemność dołączyć do Akademii Kobiet Budujących w tym roku i muszę podkreślić, że jest to niesamowita i bardzo potrzebna akcja. Jako kobieta, doskonale wiem, że możliwość swobodnej rozmowy i indywidualnych kontaktów z paniami o podobnych doświadczeniach, pomaga w zrozumieniu tematu, w rozwianiu wątpliwości związanych z budową domu. Dzięki takim spotkaniom, kobiety z jeszcze większym zaangażowaniem i pewnością siebie biorą udział w pełnym procesie planowania i budowy swojego idealnego domu – dodaje Anna Bobrowska-Sałuda z biura projektowego „Saluda Architekci”, ekspertka budowy SILKA YTONG.
Zobacz: Akademia Kobiet Budujących
poniedziałek, 7 stycznia 2013
Browar Goetzów w Krakowie
Pomimo trudnych czasów dla branży budowlanej w Krakowie trwa rewitalizacja i rozbudowa XIX-wiecznego Browaru Goetzów.Obiekt położony jest w pobliżu Dworca Głównego. Celem inwestycji jest stworzenie wielofunkcyjnego budynku łączącego w sobie funkcje mieszkaniową, handlową i biurową.
Projekt architektoniczny rewitalizacji i rozbudowy krakowskiego Browaru Goetzów powstał w pracowni MOFO Architekci.
Zakończenie pierwszego etapu inwestycji zaplanowano na czwarty kwartał 2013 roku. W pierwszym etapie powstanie 137 mieszkań, 4,6 tys. mkw. powierzchni handlowej oraz 1,9 tys. mkw. biur. Inwestor - Balmoral Properties - zachowa i odrestauruje dużą część zabytkowych budynków.
Ujęty w spójny program rewitalizacji, projekt integrujący odrestaurowane budynki zabytkowe z nową zabudową, przygotowany przez krakowską pracownię MOFO Architekci, powstawał w ścisłej współpracy z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Pośród zabytkowej, poprzemysłowej zabudowy zaadaptowanej na cele biurowe, punkty handlowe, usługowe i gastronomiczne, pojawią się nowe budynki z funkcjami mieszkaniowymi i nowoczesnymi przestrzeniami komercyjnymi.
Kompleks zabudowań przy Browarze Lubicz wpisze się w tkankę miejską Krakowa. Będzie przestrzenią otwartą dla mieszkańców miasta i turystów. Na terenie Browaru zaplanowano trzy miejskie place. Ważnym dopełnieniem zagospodarowania przestrzeni będą, stanowiące aż w jednej zwartej całej powierzchni inwestycji, tereny zielone z przeważającymi akcentami roślinności białej.
Budynek Obciągu Piwa zachowa swój charakter dzięki renowacji ściany zarówno od strony wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Reszta obiektu zostanie wyburzona, a na jej miejscu powstanie nowa przestrzeń dedykowana funkcjom usługowym.Budynek Portierni zostanie zaadaptowany na stację transformatorową. Specjalna tynki z zatopioną siatką stalową będą chronić przed promieniowaniem elektromagnetycznym. Budynek Suszni Słodu stanowić będzie klatkę schodową nowo utworzonej części mieszkalnej.
Plan zabudowy zakłada, że powstające obiekty nie będą miały więcej niż cztery piętra. W sześciu nowych budynkach powstanie 320 mieszkań o metrażu od 23 do 107 m2; z odpowiednią liczbą miejsc parkingowych dla lokatorów. Charakterystyczne elewacje obiektów nawiązują do budynków przemysłowych budowanych w XIX wieku i odpowiadają kolorystyką zabytkowej części budynku Obciągu Piwa.
Najbardziej znany spośród zabytkowych budynków Browaru Lubicz, Pałac Goetzów będzie gruntownie odrestaurowany, tak by przywrócić mu pierwotną formę i rozwiązania funkcjonalne. Podobnie jak w czasie świetności Browaru Goetzów budynek będzie pełnił funkcję biurową .
Projekt architektoniczny rewitalizacji i rozbudowy krakowskiego Browaru Goetzów powstał w pracowni MOFO Architekci.
Zakończenie pierwszego etapu inwestycji zaplanowano na czwarty kwartał 2013 roku. W pierwszym etapie powstanie 137 mieszkań, 4,6 tys. mkw. powierzchni handlowej oraz 1,9 tys. mkw. biur. Inwestor - Balmoral Properties - zachowa i odrestauruje dużą część zabytkowych budynków.
Ujęty w spójny program rewitalizacji, projekt integrujący odrestaurowane budynki zabytkowe z nową zabudową, przygotowany przez krakowską pracownię MOFO Architekci, powstawał w ścisłej współpracy z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Pośród zabytkowej, poprzemysłowej zabudowy zaadaptowanej na cele biurowe, punkty handlowe, usługowe i gastronomiczne, pojawią się nowe budynki z funkcjami mieszkaniowymi i nowoczesnymi przestrzeniami komercyjnymi.
Kompleks zabudowań przy Browarze Lubicz wpisze się w tkankę miejską Krakowa. Będzie przestrzenią otwartą dla mieszkańców miasta i turystów. Na terenie Browaru zaplanowano trzy miejskie place. Ważnym dopełnieniem zagospodarowania przestrzeni będą, stanowiące aż w jednej zwartej całej powierzchni inwestycji, tereny zielone z przeważającymi akcentami roślinności białej.
Budynek Obciągu Piwa zachowa swój charakter dzięki renowacji ściany zarówno od strony wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Reszta obiektu zostanie wyburzona, a na jej miejscu powstanie nowa przestrzeń dedykowana funkcjom usługowym.Budynek Portierni zostanie zaadaptowany na stację transformatorową. Specjalna tynki z zatopioną siatką stalową będą chronić przed promieniowaniem elektromagnetycznym. Budynek Suszni Słodu stanowić będzie klatkę schodową nowo utworzonej części mieszkalnej.
Plan zabudowy zakłada, że powstające obiekty nie będą miały więcej niż cztery piętra. W sześciu nowych budynkach powstanie 320 mieszkań o metrażu od 23 do 107 m2; z odpowiednią liczbą miejsc parkingowych dla lokatorów. Charakterystyczne elewacje obiektów nawiązują do budynków przemysłowych budowanych w XIX wieku i odpowiadają kolorystyką zabytkowej części budynku Obciągu Piwa.
Najbardziej znany spośród zabytkowych budynków Browaru Lubicz, Pałac Goetzów będzie gruntownie odrestaurowany, tak by przywrócić mu pierwotną formę i rozwiązania funkcjonalne. Podobnie jak w czasie świetności Browaru Goetzów budynek będzie pełnił funkcję biurową .
czwartek, 22 listopada 2012
Architektura strachu
Architektura miasta to jak organy wewnętrzne żywego organizmu. Im starsze, bardziej nobliwe i starsze miasto, tym trudniej wprowadzać w jego strukturze nowe rozwiązania. Miasta jego zmieniają swoje punkty ciężkości, zainteresowań nim poszczególnych warstw społecznych – a przez to również zmieniają swój charakter i wygląd.
Funkcjonalność współczesnych miast coraz częściej wyraża tzw. architektura strachu. Zamknięte osiedla stają się azylem bezpieczeństwa we współczesnym świecie. To swoista moda przestrzeni, która rozlewa się w dużych miastach na całym świecie i determinuje współczesną miejską architekturę.
Architektura strachu, pragnienie izolacji poszczególnych grup społecznych dotyczy wszystkich kontynentów. Na północnych peryferiach Pekinu wyrosło przed laty ekskluzywne osiedle Orange County.
Zamknięte, strzeżone osiedle zachwyca domami wybudowanymi w kalifornijskim stylu, a zaprojektowanymi przez architekta z Newport Beach. Orange County to marka, symbol luksusu, jak ekskluzywny samochód. Marka, która może towarzyszyć współczesnym miastom, o ile będą stawiane w oparciu o charakteryzującą współczesne czasy obsesję bezpieczeństwa oraz potrzebę izolacji społecznej w przeludnionej przestrzeni.
Współczesne miasta stanowią nowe doświadczenie, w którym po raz kolejny przekonujemy się o odwiecznych skłonnościach i problemach jednostki ludzkiej. Zobacz cały artykuł: Architektura strachu na serwisie internetowym Miasto MedPlaneta.
Funkcjonalność współczesnych miast coraz częściej wyraża tzw. architektura strachu. Zamknięte osiedla stają się azylem bezpieczeństwa we współczesnym świecie. To swoista moda przestrzeni, która rozlewa się w dużych miastach na całym świecie i determinuje współczesną miejską architekturę.
Architektura strachu, pragnienie izolacji poszczególnych grup społecznych dotyczy wszystkich kontynentów. Na północnych peryferiach Pekinu wyrosło przed laty ekskluzywne osiedle Orange County.
Zamknięte, strzeżone osiedle zachwyca domami wybudowanymi w kalifornijskim stylu, a zaprojektowanymi przez architekta z Newport Beach. Orange County to marka, symbol luksusu, jak ekskluzywny samochód. Marka, która może towarzyszyć współczesnym miastom, o ile będą stawiane w oparciu o charakteryzującą współczesne czasy obsesję bezpieczeństwa oraz potrzebę izolacji społecznej w przeludnionej przestrzeni.
Współczesne miasta stanowią nowe doświadczenie, w którym po raz kolejny przekonujemy się o odwiecznych skłonnościach i problemach jednostki ludzkiej. Zobacz cały artykuł: Architektura strachu na serwisie internetowym Miasto MedPlaneta.
wtorek, 6 listopada 2012
Karta Ateńska
Życie w mieście to specyficzne dostosowanie jednostki ludzkiej to nowych warunków. Specyficzne warunki życia powodują, że człowiek posiada wiele udogodnień, ale ponosi też liczne konsekwencje, które wymusza życie w miejskiej aglomeracji
Miasto to specyficznie ukształtowana jednostka osadnicza. Miasta charakteryzują się dużą intensywnością zabudowy i małą ilością terenów rolniczych. Mieszkańcy miast pracującą na ogół w przemyśle lub usługach pozarolniczych. Ludność zamieszkująca miasta prowadzi specyficzny, miejski styl życia. Miasto to zarazem wygoda i funkcjonalność, jak również olbrzymie zagrożenie dla zdrowia fizycznego i psychicznego jednostki ludzkiej.
W 1933 Międzynarodowy Kongres Architektury Nowoczesnej (CIAM) uchwalił tzw. Kartę Ateńską. Uchwalony dokument zawierał propozycje zasad nowoczesnego projektowania urbanistycznego. Związany był z poczuciem i świadomością zagrożeń, jakie płynęły z miejskiego stylu życia.
Karta Ateńska to odpowiedź na narastające zagrożenie dla człowieka ze strony miasta. Karta omawia rozdzielenie poszczególnych obszarów miasta oraz stworzenie funkcjonalnej i zdrowej przestrzeni życia. Współczesne miasto musi, pamiętając o respektowaniu wolności jednostki, umożliwiać działanie na rzecz zbiorowości miejskiej. Mieszkanie musi być najważniejszym zagadnieniem w projektowaniu urbanistycznym. Z kolei miejsce pracy powinno być możliwie blisko od miejsca zamieszkania. Przestrzenie otwarte miasta muszą przylegać do obszarów mieszkaniowych oraz jako przestrzeń rekreacyjna należeć do całego miasta.
Karta Ateńska powstałą pod przewodnictwem francuskiego architekta, urbanisty, czołowego przedstawiciela międzynarodowego stylu modernistycznego - Le Corbusiera. Na długo przed powstaniem Karty Ateńskiej warunki mieszkalne w wielkich miastach stawały się coraz gorsze dla dużej części ludzi. Początkowo uprzemysłowienie, potem usługi powodowały wzrost zanieczyszczenie środowiska. Ubogie warstwy społeczne ściśnięte były w śródmiejskich dzielnicach. Wiele miast charakteryzowało się zbyt małą powierzchnię mieszkalną na osobę, niewystarczającym dla człowieka nasłonecznieniem, czy występowaniem zarodków chorób. Współczesne miasta nierzadko posiadają zbyt małe ilości zieleni i niedobór urządzeń sanitarnych.
Czytaj cały artykuł Współczesne miasto – ostrzeżenia Karty Ateńskiej.
Miasto to specyficznie ukształtowana jednostka osadnicza. Miasta charakteryzują się dużą intensywnością zabudowy i małą ilością terenów rolniczych. Mieszkańcy miast pracującą na ogół w przemyśle lub usługach pozarolniczych. Ludność zamieszkująca miasta prowadzi specyficzny, miejski styl życia. Miasto to zarazem wygoda i funkcjonalność, jak również olbrzymie zagrożenie dla zdrowia fizycznego i psychicznego jednostki ludzkiej.
W 1933 Międzynarodowy Kongres Architektury Nowoczesnej (CIAM) uchwalił tzw. Kartę Ateńską. Uchwalony dokument zawierał propozycje zasad nowoczesnego projektowania urbanistycznego. Związany był z poczuciem i świadomością zagrożeń, jakie płynęły z miejskiego stylu życia.
Karta Ateńska to odpowiedź na narastające zagrożenie dla człowieka ze strony miasta. Karta omawia rozdzielenie poszczególnych obszarów miasta oraz stworzenie funkcjonalnej i zdrowej przestrzeni życia. Współczesne miasto musi, pamiętając o respektowaniu wolności jednostki, umożliwiać działanie na rzecz zbiorowości miejskiej. Mieszkanie musi być najważniejszym zagadnieniem w projektowaniu urbanistycznym. Z kolei miejsce pracy powinno być możliwie blisko od miejsca zamieszkania. Przestrzenie otwarte miasta muszą przylegać do obszarów mieszkaniowych oraz jako przestrzeń rekreacyjna należeć do całego miasta.
Karta Ateńska powstałą pod przewodnictwem francuskiego architekta, urbanisty, czołowego przedstawiciela międzynarodowego stylu modernistycznego - Le Corbusiera. Na długo przed powstaniem Karty Ateńskiej warunki mieszkalne w wielkich miastach stawały się coraz gorsze dla dużej części ludzi. Początkowo uprzemysłowienie, potem usługi powodowały wzrost zanieczyszczenie środowiska. Ubogie warstwy społeczne ściśnięte były w śródmiejskich dzielnicach. Wiele miast charakteryzowało się zbyt małą powierzchnię mieszkalną na osobę, niewystarczającym dla człowieka nasłonecznieniem, czy występowaniem zarodków chorób. Współczesne miasta nierzadko posiadają zbyt małe ilości zieleni i niedobór urządzeń sanitarnych.
Czytaj cały artykuł Współczesne miasto – ostrzeżenia Karty Ateńskiej.
wtorek, 11 września 2012
Seminaria dla architektów
Jesienne seminaria dla architektów ruszają po wakacyjnej przerwie. Wznowiona zostaje tegoroczna edycja bezpłatnych seminariów dla architektów zatytułowanych. Zastosowanie nowoczesnych technologii w architekturze.
Organizatorzy cyklicznych spotkań architektów to firmy: Pilkington Polska, Schüco i Geze. Organizatorzy zapraszają na najbliższe seminaria w Zielonej Górze (25 września), Opolu (26 września) i Olsztynie (3 października). Seminaria Zastosowanie nowoczesnych technologii w architekturze to inicjatywa trzech firm działających w branży materiałów i technologii budowlanych, której celem jest dzielenie się z architektami i projektantami wiedzą i doświadczeniem w zakresie praktycznego wykorzystania nowoczesnych technologii w architekturze. Na mapie tegorocznej edycji seminariów był już Rzeszów i Zamość - a we wrześniu i październiku 2012 seminaria Zastosowanie nowoczesnych technologii w architekturze zawitają do Zielonej Góry, Opola i Olsztyna.
Podczas spotkań Zastosowanie nowoczesnych technologii w architekturze prezentowana będzie tematyka zrównoważonej architektury i systemów certyfikacji „zielonych” budynków: LEED i BREEAM. Uczestnicy spotkań dowiedzą się w jaki sposób szkło i systemy szklane pomagają obniżać zużycie energii i wody w budynku, zwiększają komfort użytkowania przestrzeni oraz przyczyniają się do bezpiecznego użytkowania obiektu. Nie zabraknie również informacji dotyczących energooszczędnych powłok budynków, nowoczesnych konstrukcji z aluminium i PVC oraz okuć budowlanych i automatyki drzwiowej. Wszystkie te zagadnienia zostaną omówione na przykładach wybranych realizacji architektonicznych.
Organizatorzy cyklicznych spotkań architektów to firmy: Pilkington Polska, Schüco i Geze. Organizatorzy zapraszają na najbliższe seminaria w Zielonej Górze (25 września), Opolu (26 września) i Olsztynie (3 października). Seminaria Zastosowanie nowoczesnych technologii w architekturze to inicjatywa trzech firm działających w branży materiałów i technologii budowlanych, której celem jest dzielenie się z architektami i projektantami wiedzą i doświadczeniem w zakresie praktycznego wykorzystania nowoczesnych technologii w architekturze. Na mapie tegorocznej edycji seminariów był już Rzeszów i Zamość - a we wrześniu i październiku 2012 seminaria Zastosowanie nowoczesnych technologii w architekturze zawitają do Zielonej Góry, Opola i Olsztyna.
Podczas spotkań Zastosowanie nowoczesnych technologii w architekturze prezentowana będzie tematyka zrównoważonej architektury i systemów certyfikacji „zielonych” budynków: LEED i BREEAM. Uczestnicy spotkań dowiedzą się w jaki sposób szkło i systemy szklane pomagają obniżać zużycie energii i wody w budynku, zwiększają komfort użytkowania przestrzeni oraz przyczyniają się do bezpiecznego użytkowania obiektu. Nie zabraknie również informacji dotyczących energooszczędnych powłok budynków, nowoczesnych konstrukcji z aluminium i PVC oraz okuć budowlanych i automatyki drzwiowej. Wszystkie te zagadnienia zostaną omówione na przykładach wybranych realizacji architektonicznych.
poniedziałek, 10 września 2012
Słownik architektury. Produkt roku
Zakończyła się pierwsza edycja plebiscytu: Słownik architektury. Produkt roku ogłoszonego przez redakcję e-kwartalnika „Krytyka architektury" wraz z grupą portali internetowych „Sztuka Architektury".
Zwycięzcą został concret skin - wzmocniona włóknem szklanym płyta betonowa, która umożliwia tworzenie smukłych konstrukcji wytrzymujących duże obciążenia. Jej producentem jest firma Fibrobeton Polska. Dzięki uniwersalnym możliwościom stosowania na ścianie, podłodze oraz na suficie concret skin otwiera zupełnie nowe możliwości kształtowania przestrzeni architektonicznej oraz efektu przenikania się różnych jej płaszczyzn.
Wśród 5 laureatów pierwszej edycji plebiscytu Słownik architektury. Produkt roku znalazły się dodatkowo kasety elewacyjne Liberta Cor-ten firmy Ruukki Polska (2 miejsce), fotel Woodi firmy Sitag Formy Siedzenia (3 miejsce), Okno Varion 4 firmy Internorm Polska (4 miejsce) oraz Mirror Image by Ad Notam firmy Ad Notam Polska (5 miejsce).
Szczegóły głosowania jury oraz opis wyróżnionych produktów można znaleźć w najnowszym numerze e-kwartalnika „Krytyka Architektury" nr 2/2012. Plebiscyt Słownik architektury. Produkt roku został w tym roku ogłoszony po raz pierwszy - trwał od stycznia 2012.Celem Plebiscytu jest doroczne, architektoniczne podsumowanie stanu rynku materiałów budowlanych oraz wskazywanie ciekawych produktów, które powinny stać się elementem słownika każdego architekta. „Historia architektury zna mnóstwo przykładów nowoczesnych rozwiązań materiałowych, które przyczyniły się do istotnej zmiany samej architektury. W ramach naszego plebiscytu chcemy motywować producentów materiałów oraz dostarczycieli usług do wyróżniania w swoim asortymencie oferty, która w istotny sposób jest w stanie wyposażyć architektów w nowe możliwości twórcze, a co za tym idzie także wzbogacić naszą przestrzeń" - powiedział dr Krzysztof Sołoducha, redaktor naczelny e-kwartalnika „Krytyka Architektury".
W pierwszej edycji plebiscytu wzięło udział ponad 40 firm, które zgłosiły do niego około 100 produktów. Ich propozycje oceniła najpierw redakcja grupy „Sztuka Architektury", a w fazie finałowej profesjonalne jury w składzie: Łukasz Nowaczyk - pracownia Trabendo, Przemek Kaczkowski - pracownia 100% Paweł Świerkowski - pracownia Neostudio Architekci Krzysztof Ostoja Hełczyński - pracownia Dedeco Krzysztof Zalewski - Zalewski Architecture Group.
Inauguracja drugiej edycji plebiscytu „Słownik architektury. Produkt roku" planowana jest w styczniu 2013 roku.
Zwycięzcą został concret skin - wzmocniona włóknem szklanym płyta betonowa, która umożliwia tworzenie smukłych konstrukcji wytrzymujących duże obciążenia. Jej producentem jest firma Fibrobeton Polska. Dzięki uniwersalnym możliwościom stosowania na ścianie, podłodze oraz na suficie concret skin otwiera zupełnie nowe możliwości kształtowania przestrzeni architektonicznej oraz efektu przenikania się różnych jej płaszczyzn.
Wśród 5 laureatów pierwszej edycji plebiscytu Słownik architektury. Produkt roku znalazły się dodatkowo kasety elewacyjne Liberta Cor-ten firmy Ruukki Polska (2 miejsce), fotel Woodi firmy Sitag Formy Siedzenia (3 miejsce), Okno Varion 4 firmy Internorm Polska (4 miejsce) oraz Mirror Image by Ad Notam firmy Ad Notam Polska (5 miejsce).
Szczegóły głosowania jury oraz opis wyróżnionych produktów można znaleźć w najnowszym numerze e-kwartalnika „Krytyka Architektury" nr 2/2012. Plebiscyt Słownik architektury. Produkt roku został w tym roku ogłoszony po raz pierwszy - trwał od stycznia 2012.Celem Plebiscytu jest doroczne, architektoniczne podsumowanie stanu rynku materiałów budowlanych oraz wskazywanie ciekawych produktów, które powinny stać się elementem słownika każdego architekta. „Historia architektury zna mnóstwo przykładów nowoczesnych rozwiązań materiałowych, które przyczyniły się do istotnej zmiany samej architektury. W ramach naszego plebiscytu chcemy motywować producentów materiałów oraz dostarczycieli usług do wyróżniania w swoim asortymencie oferty, która w istotny sposób jest w stanie wyposażyć architektów w nowe możliwości twórcze, a co za tym idzie także wzbogacić naszą przestrzeń" - powiedział dr Krzysztof Sołoducha, redaktor naczelny e-kwartalnika „Krytyka Architektury".
W pierwszej edycji plebiscytu wzięło udział ponad 40 firm, które zgłosiły do niego około 100 produktów. Ich propozycje oceniła najpierw redakcja grupy „Sztuka Architektury", a w fazie finałowej profesjonalne jury w składzie: Łukasz Nowaczyk - pracownia Trabendo, Przemek Kaczkowski - pracownia 100% Paweł Świerkowski - pracownia Neostudio Architekci Krzysztof Ostoja Hełczyński - pracownia Dedeco Krzysztof Zalewski - Zalewski Architecture Group.
Inauguracja drugiej edycji plebiscytu „Słownik architektury. Produkt roku" planowana jest w styczniu 2013 roku.
niedziela, 2 września 2012
Street art
Budynki oraz miejski krajobraz, który powstaje w wyniku procesu urbanistycznego jest tłem dla street artu. Georges Bataille wyrażał dążenie do rozbicia architektury jako gmachu i do rozhermetyzowania budynków. Znakiem sposobu obalenia porządku staje się dla niego płonąca katedra.
Street art wyraża ponownie dążenia do zaburzenia poprawnie niestrawnej tkanki miejskiej. Szablon Dżem 7 to warszawskie święto malarskiej techniki szablonu, które zostało utrwalone przez ekipę Dice Video. Przed kamerą Dice Video wypowiedzieli się: Fin DAC, Czarnobyl, Aleksandar Ćirlić, Adam Walas, Pisa73, Ynone, Dzida, Maped, Wojtek Wiśniewski oraz pasjonat i archiwista dokonań street artowców – Wiesław Sokołowski. Niestety, zabrakło wielu twórców, którzy tworzyli swoje prace tylko pierwszego dnia imprezy.
Artysta street art tworzy w przestrzeni publicznej. Współczesna przestrzeń dużych miast, zdominowana przez wielkoformatową reklamę, która zyskuje akceptację władz nadal stanowi atrakcyjne wyzwanie dla street artu. Tym bardziej, że samo graffiti podoba się zarówno mieszkańcom, jak i turystom goszczącym w miastach. Na wstępie „Wall and Piece” Banksy zauważa, że graffiti jest niebezpieczne tylko dla polityków, reklamodawców i samych grafficiarzy. Pamiętajmy, że w przestrzeni publicznej przypadkowy odbiorca dzieła nie jest elementem i trybikiem sprzedającej się sztuki i kultury. Widz trafiający na sztukę uliczną jest pozbawiony na ogół snobistycznej spekulacji i pretensjonalności, często reprezentowaną przez odbiorcę galeryjnego. Street art jest więc autentyczną, niezmanierowaną sztuką. Zobacz filmy o street art na Dice Video.
Street art wyraża ponownie dążenia do zaburzenia poprawnie niestrawnej tkanki miejskiej. Szablon Dżem 7 to warszawskie święto malarskiej techniki szablonu, które zostało utrwalone przez ekipę Dice Video. Przed kamerą Dice Video wypowiedzieli się: Fin DAC, Czarnobyl, Aleksandar Ćirlić, Adam Walas, Pisa73, Ynone, Dzida, Maped, Wojtek Wiśniewski oraz pasjonat i archiwista dokonań street artowców – Wiesław Sokołowski. Niestety, zabrakło wielu twórców, którzy tworzyli swoje prace tylko pierwszego dnia imprezy.
Artysta street art tworzy w przestrzeni publicznej. Współczesna przestrzeń dużych miast, zdominowana przez wielkoformatową reklamę, która zyskuje akceptację władz nadal stanowi atrakcyjne wyzwanie dla street artu. Tym bardziej, że samo graffiti podoba się zarówno mieszkańcom, jak i turystom goszczącym w miastach. Na wstępie „Wall and Piece” Banksy zauważa, że graffiti jest niebezpieczne tylko dla polityków, reklamodawców i samych grafficiarzy. Pamiętajmy, że w przestrzeni publicznej przypadkowy odbiorca dzieła nie jest elementem i trybikiem sprzedającej się sztuki i kultury. Widz trafiający na sztukę uliczną jest pozbawiony na ogół snobistycznej spekulacji i pretensjonalności, często reprezentowaną przez odbiorcę galeryjnego. Street art jest więc autentyczną, niezmanierowaną sztuką. Zobacz filmy o street art na Dice Video.
poniedziałek, 15 sierpnia 2011
Konkurs: Architektura roku województwa śląskiego 2011
12 sierpnia 2011 roku została ogłoszona 17 edycja konkursu architektura roku województwa śląskiego 2011.
W tym roku zmianie uległ regulamin konkursu, nagrody będą przyznawane w następujących kategoriach: obiekt, dom jednorodzinny, wnętrze, mała forma i młody twórca śląskiej architektury.
Celem konkursu Architektura Roku jest wybór najlepszego dzieła architektonicznego (w kategoriach: obiekt,dom jednorodzinny, wnętrza i mała forma) zrealizowanego na terenie Województwa Śląskiego oraz wskazanie wyróżniających się młodych architektów oraz uhonorowanie ich nagrodą młodego twórcy śląskiej architektury. Konkurs ma również promować województwo poprzez szeroką prezentację architektury współczesnej powstającej w tej części kraju.
Organizatorzy zachęcają do przesyłania zgłoszeń. Termin nadsyłania zgłoszeń mija dnia 12.09.2011.
W tym roku zmianie uległ regulamin konkursu, nagrody będą przyznawane w następujących kategoriach: obiekt, dom jednorodzinny, wnętrze, mała forma i młody twórca śląskiej architektury.
Celem konkursu Architektura Roku jest wybór najlepszego dzieła architektonicznego (w kategoriach: obiekt,dom jednorodzinny, wnętrza i mała forma) zrealizowanego na terenie Województwa Śląskiego oraz wskazanie wyróżniających się młodych architektów oraz uhonorowanie ich nagrodą młodego twórcy śląskiej architektury. Konkurs ma również promować województwo poprzez szeroką prezentację architektury współczesnej powstającej w tej części kraju.
Organizatorzy zachęcają do przesyłania zgłoszeń. Termin nadsyłania zgłoszeń mija dnia 12.09.2011.
wtorek, 26 stycznia 2010
Moebius House
Nowoczesny, przestrzenny i stylowy. Taki jest najnowszy projekt grupy architektonicznej Tony Owen Partners. To połączenie australijskiej Opery oraz Harbour Bridge w Sidney, zamknięte w domu mieszkalnym.
Dom jest przepełniony naturalnym światłem przedostającym się do wnętrza przez szklaną ścianę. Mimo sporej ilości nowoczesnych rozwiązań, autorzy projektu starali się stworzy dzieło w zgodzie z ekologią i naturalnym środowiskiem. Zastosowano najnowsze technologie wentylacji i klimatyzacji współgrające z naturą.
Ideą projektantów było stworzenie domu ściśle związanego z otaczającym krajobrazem. Jednakże ze względu na skomplikowaną geometrię projektu musiał ulec zmianom wcześniejszy system produkcji i montażu, co tylko wzbogaciło go o dodatkowe walory. Mimo zastosowania wielu dizajnerskich rozwiązań, również w aranżacji wnętrz, projekt został stworzony w zgodzie z naturalnym rytmem otaczającego środowiska.
Dom jest przepełniony naturalnym światłem przedostającym się do wnętrza przez szklaną ścianę. Mimo sporej ilości nowoczesnych rozwiązań, autorzy projektu starali się stworzy dzieło w zgodzie z ekologią i naturalnym środowiskiem. Zastosowano najnowsze technologie wentylacji i klimatyzacji współgrające z naturą.
Ideą projektantów było stworzenie domu ściśle związanego z otaczającym krajobrazem. Jednakże ze względu na skomplikowaną geometrię projektu musiał ulec zmianom wcześniejszy system produkcji i montażu, co tylko wzbogaciło go o dodatkowe walory. Mimo zastosowania wielu dizajnerskich rozwiązań, również w aranżacji wnętrz, projekt został stworzony w zgodzie z naturalnym rytmem otaczającego środowiska.
piątek, 11 września 2009
Restauracja na wynos
Francuski architekt postanowił odmienić nudne przyziemne restauracje, instalując jedną z nich na dachu muzeum w centrum Paryża. Tymczasowa i przenośna restauracja posiada miejsce przy stole dla dwunastu osób.
Pomieszczenie składa się z oszklonej kabiny, natomiast obszar gotowania oddzielony jest od reszty, poprzez umieszczenie na jednej ze ścian metalowego ekranu. Dodatkowej wartości budowli dodaje kolorowe ledowe oświetlenie umieszczone pomiędzy ścianą szkła a perforowanym metalem. 18 metrowa kabina, tymczasowo będąca restauracją, została wykonana w stoczni w północnej części Francji i przywieziona w dwóch częściach. Ostatecznie połączono je w efektowną całość, którą można podziwiać na dachu Le Palais de Tokyo muzeum w Paryżu.
Pomieszczenie składa się z oszklonej kabiny, natomiast obszar gotowania oddzielony jest od reszty, poprzez umieszczenie na jednej ze ścian metalowego ekranu. Dodatkowej wartości budowli dodaje kolorowe ledowe oświetlenie umieszczone pomiędzy ścianą szkła a perforowanym metalem. 18 metrowa kabina, tymczasowo będąca restauracją, została wykonana w stoczni w północnej części Francji i przywieziona w dwóch częściach. Ostatecznie połączono je w efektowną całość, którą można podziwiać na dachu Le Palais de Tokyo muzeum w Paryżu.
poniedziałek, 13 lipca 2009
Przezroczyste biurowce w Oslo
Transparentna architektura podbiła serca ludzkości. Bajeczne, szklane domy wyrastają we wszystkich zakątkach współczesnego świata. Transparentny będzie również Crystal Clear, kompleks budynków biurowych, które za 3-5 lat powstaną w Oslo.
Koncepcja architektów oparta została na pomyśle poustawiania na sobie przezroczystych boksów. Crystal Clear składać się będzie z trzech wież, które wyrastają z ziemi i tworzą rodzaj rzeźby z poustawianych na sobie, przezroczystych sześcianów (wizualizacja Crystal Clear). Całkowita powierzchnia Crystal Clear to 90.000 m2.
Duńscy architekci z C.F.Møller wraz z norweską projektantką Kristin Jarmund Arkitekter wygrali konkurs na projekt trzech budynków biurowych w Oslo. Konkurs został ogłoszony przez jednego z największych norweskich deweloperów od powierzchni biurowych, firmę KLP AS.
Według twórców kompleksu, Crystal Clear stanie się spektakularnym znakiem rozpoznawczym dla miasta Oslo.
Koncepcja architektów oparta została na pomyśle poustawiania na sobie przezroczystych boksów. Crystal Clear składać się będzie z trzech wież, które wyrastają z ziemi i tworzą rodzaj rzeźby z poustawianych na sobie, przezroczystych sześcianów (wizualizacja Crystal Clear). Całkowita powierzchnia Crystal Clear to 90.000 m2.
Duńscy architekci z C.F.Møller wraz z norweską projektantką Kristin Jarmund Arkitekter wygrali konkurs na projekt trzech budynków biurowych w Oslo. Konkurs został ogłoszony przez jednego z największych norweskich deweloperów od powierzchni biurowych, firmę KLP AS.
Według twórców kompleksu, Crystal Clear stanie się spektakularnym znakiem rozpoznawczym dla miasta Oslo.
wtorek, 7 lipca 2009
Filmy o architekturze
8 lipca rozpocznie się cykl filmów dokumentalnych o architekturze w kanale telewizyjnym Planete.
20-odcinkowa seria "Lekcje architektury", to filmy poświęcone perełkom współczesnej architektury, czyli Muzeum Pikardii w Amiens, Centrum Pompidou i stadion Charléty w Paryżu, Muzeum Żydowskie w Berlinie, La Casa Milà w Barcelonie i wiele innych dzieł współczesnej architektury oraz film "Norman Foster. Architekt wszechstronny" - portret jednego z najwybitniejszych architektów naszych czasów.
Czas rozpoczęcia: 8 lipca 2009 o 19:45
Czas zakończenia: 4 sierpnia 2009 o 20:15
20-odcinkowa seria "Lekcje architektury", to filmy poświęcone perełkom współczesnej architektury, czyli Muzeum Pikardii w Amiens, Centrum Pompidou i stadion Charléty w Paryżu, Muzeum Żydowskie w Berlinie, La Casa Milà w Barcelonie i wiele innych dzieł współczesnej architektury oraz film "Norman Foster. Architekt wszechstronny" - portret jednego z najwybitniejszych architektów naszych czasów.
Czas rozpoczęcia: 8 lipca 2009 o 19:45
Czas zakończenia: 4 sierpnia 2009 o 20:15
środa, 1 lipca 2009
Konkurs urbanistyczno-architektoniczny
Międzynarodowy konkurs urbanistyczno-architektoniczny na opracowanie projektu koncepcyjnego zagospodarowania i zabudowy centrum Gorzowa Wielkopolskiego jest objęty Honorowym Patronatem Ministra Infrastruktury Cezarego Grabarczyka.
Gorzów Wlkp. obchodził w 2007 roku 750-tą rocznicę swojego istnienia. Na przestrzeni dziejów obszar historycznego centrum miasta będącego ważnym ośrodkiem administracyjnym, ulegał stałej przebudowie i zmianom zagospodarowania nie zawsze w sposób skoordynowany i zmierzający do uzyskania właściwie skomponowanego i spójnego organizmu urbanistyczno-architektonicznego.
Pragnieniem i aspiracją mieszkańców, reprezentowanych przez władze miasta, jest uzyskanie dobrze funkcjonującego i atrakcyjnego centrum - przyjaznego zarówno dla nich jak i dla gości. W tym perspektywicznym celu, szukając najlepszych rozwiązań i inspiracji: również unikalnych i nowatorskich.
zdecydowano się na zorganizowanie konkursu, jako najskuteczniejszej drogi uzyskania optymalnego obrazu przyszłego centrum, mogącego być wizytówką i chlubą miasta.
Kalendarium konkursu:
Ogłoszenie o konkursie: 17 czerwca 2009 r.;
Składanie zgłoszeń: 7 lipca 2009 r.;
Składanie prac: 29 października 2009 r., godz. 15:00;
Suma nagród: 340 000,00 PLN
Sekretarz konkursu konkurs@um.gorzow.pl
Gorzów Wlkp. obchodził w 2007 roku 750-tą rocznicę swojego istnienia. Na przestrzeni dziejów obszar historycznego centrum miasta będącego ważnym ośrodkiem administracyjnym, ulegał stałej przebudowie i zmianom zagospodarowania nie zawsze w sposób skoordynowany i zmierzający do uzyskania właściwie skomponowanego i spójnego organizmu urbanistyczno-architektonicznego.
Pragnieniem i aspiracją mieszkańców, reprezentowanych przez władze miasta, jest uzyskanie dobrze funkcjonującego i atrakcyjnego centrum - przyjaznego zarówno dla nich jak i dla gości. W tym perspektywicznym celu, szukając najlepszych rozwiązań i inspiracji: również unikalnych i nowatorskich.
zdecydowano się na zorganizowanie konkursu, jako najskuteczniejszej drogi uzyskania optymalnego obrazu przyszłego centrum, mogącego być wizytówką i chlubą miasta.
Kalendarium konkursu:
Ogłoszenie o konkursie: 17 czerwca 2009 r.;
Składanie zgłoszeń: 7 lipca 2009 r.;
Składanie prac: 29 października 2009 r., godz. 15:00;
Suma nagród: 340 000,00 PLN
Sekretarz konkursu konkurs@um.gorzow.pl
niedziela, 28 czerwca 2009
Nowy ratusz w Tallinie
Tallin będzie miał nowy ratusz miejski, a jego projekt został wyłoniony spośród 91 międzynarodowych propozycji. Wygrała propozycja duńskich architektów z Bjarke Ingels Group.
W projekcie architektów z Bjarke Ingels Group dominują wielkie panoramiczne okna, wychodzące na główny plac (wizualizacje ratusza). Dzięki oknom mieszkańcy miasta i turyści będą mogli widzieć urzędników przy pracy – czyli patrzeć im na ręce. BIG zaprojektowali także wieżę ze stopniowanym dachem. Nowe budynki administracyjne w Tallinie będą usytuowane na 35.000 m2 w pobliżu budynków Linnahall.
Konkurs spotkał się z bardzo duży zainteresowaniem architektów – 81 pracowni zgłosiło swoje prace. Międzynarodowe jury wybrało 9 najlepszych, którzy przeszli do drugiej fazy konkursu. Do 15 maja 2009 finaliści mieli przygotować swoje ostateczne projekty.
W projekcie architektów z Bjarke Ingels Group dominują wielkie panoramiczne okna, wychodzące na główny plac (wizualizacje ratusza). Dzięki oknom mieszkańcy miasta i turyści będą mogli widzieć urzędników przy pracy – czyli patrzeć im na ręce. BIG zaprojektowali także wieżę ze stopniowanym dachem. Nowe budynki administracyjne w Tallinie będą usytuowane na 35.000 m2 w pobliżu budynków Linnahall.
Konkurs spotkał się z bardzo duży zainteresowaniem architektów – 81 pracowni zgłosiło swoje prace. Międzynarodowe jury wybrało 9 najlepszych, którzy przeszli do drugiej fazy konkursu. Do 15 maja 2009 finaliści mieli przygotować swoje ostateczne projekty.
Subskrybuj:
Posty (Atom)