Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej przygotowuje zmiany w zasadach dotyczących budowy domów. Istotne będzie stosowanie odpowiednich urządzeń w systemach wentylacyjnych, ogrzewczych i chłodzących. Zmiany w przepisach wprowadzają wymagania m.in. wobec rodzaju i wydajności systemu wentylacji, temperatury czynników chłodzących, itd.
Kolejna zmiana w rozporządzeniu dotyczy podejścia projektowego wobec minimalnych wymagań w stosunku do efektywności energetycznej i izolacyjności termicznej przegród. Obecnie budynek projektowany powinien wykazywać się odpowiednią izolacyjnością termiczną przegród (maksymalne wartości współczynników U) lub powinien spełniać ogólny warunek osiągnięcia zapotrzebowania na energię pierwotną (wskaźnik EP) poniżej dopuszczalnego poziomu (EPmax). Projektowana zmiana zakłada uwzględnienie obu wymagań jednocześnie – przegrody budynku powinny spełniać wymagania izolacyjności termicznej oraz budynek powinien wykazywać odpowiednio niskie zapotrzebowanie na energię pierwotną.
Ministerstwo proponuje też zmiany sposobu obliczania wartości maksymalnej wskaźnika EP.
Projekt rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie został opisany w artykule Departament zatrzyma budownictwo.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ministerstwo. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ministerstwo. Pokaż wszystkie posty
poniedziałek, 22 października 2012
poniedziałek, 12 października 2009
Materiały budowlane pod kontrolą
Ministerstwo Infrastruktury przygotowało projekt nowelizacji ustawy o wyrobach budowlanych oraz systemie oceny zgodności. Od stycznia 2010 zapewniona będzie większa ochrona nabywców wyrobów budowlanych - informuje portal TermoDom.pl.
Aby bardziej chronić nabywców wyrobów budowlanych przed nieuczciwymi praktykami producentów, importerów czy handlowców, Ministerstwo Infrastruktury przygotowało projekt nowelizacji ustawy o wyrobach budowlanych oraz ustawy o systemie oceny zgodności.
Nowe regulacje, za sprawą zwiększonej intensywności działań organów nadzoru budowlanego, mają przyczynić się do skuteczniejszej ochrony klientów przed wyrobami niebezpiecznymi lub o właściwościach użytkowych gorszych niż deklarowane przez producenta. Ma to przyczynić się do podniesienia bezpieczeństwa użytkowania obiektów budowlanych, a przy okazji dostosować polskie prawo, w zakresie objętym nowelizowaną ustawą, do wymagań unijnych.
Przygotowany projekt zakłada, że wyroby budowlane będą kontrolowane na każdym etapie obrotu. W przypadku producenta - kontrola ma na celu sprawdzenie wyłącznie wyrobu budowlanego, prawidłowości jego oznakowania oraz oceny zgodności i dokumentacji technicznej dotyczącej wyrobu. W związku z tym kontroler może m.in. zażądać przedstawienia deklaracji zgodności wyrobu budowlanego, dokumentacji technicznej czy ogólnego opisu wyrobu budowlanego, schematów oraz instrukcji stosowania tego wyrobu. W razie wątpliwości organ kontrolny może zlecić wykonanie ekspertyz czy dodatkowych badań jakości wyrobów. Jeśli wykażą one, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych ustawą, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia opłaty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań.
Dodatkowo proponowane zmiany umożliwiają organom nadzoru budowlanego orzekanie - wobec niespełniającego wymagań wyrobu budowlanego - nakazu wycofania z obrotu czasowego, do momentu usunięcia określonych nieprawidłowości lub całkowitego, poprzez wydanie decyzji zakazującej dalszego przekazywania wyrobu budowlanego przez sprzedawcę. Możliwe jest też orzeczenie nakazu odpowiednio producentowi, importerowi lub sprzedawcy odkupienia wyrobu na żądanie osób, które faktycznie nim władają.
Cały artykuł Materiały budowlane pod kontrolą.
Aby bardziej chronić nabywców wyrobów budowlanych przed nieuczciwymi praktykami producentów, importerów czy handlowców, Ministerstwo Infrastruktury przygotowało projekt nowelizacji ustawy o wyrobach budowlanych oraz ustawy o systemie oceny zgodności.
Nowe regulacje, za sprawą zwiększonej intensywności działań organów nadzoru budowlanego, mają przyczynić się do skuteczniejszej ochrony klientów przed wyrobami niebezpiecznymi lub o właściwościach użytkowych gorszych niż deklarowane przez producenta. Ma to przyczynić się do podniesienia bezpieczeństwa użytkowania obiektów budowlanych, a przy okazji dostosować polskie prawo, w zakresie objętym nowelizowaną ustawą, do wymagań unijnych.
Przygotowany projekt zakłada, że wyroby budowlane będą kontrolowane na każdym etapie obrotu. W przypadku producenta - kontrola ma na celu sprawdzenie wyłącznie wyrobu budowlanego, prawidłowości jego oznakowania oraz oceny zgodności i dokumentacji technicznej dotyczącej wyrobu. W związku z tym kontroler może m.in. zażądać przedstawienia deklaracji zgodności wyrobu budowlanego, dokumentacji technicznej czy ogólnego opisu wyrobu budowlanego, schematów oraz instrukcji stosowania tego wyrobu. W razie wątpliwości organ kontrolny może zlecić wykonanie ekspertyz czy dodatkowych badań jakości wyrobów. Jeśli wykażą one, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych ustawą, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia opłaty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań.
Dodatkowo proponowane zmiany umożliwiają organom nadzoru budowlanego orzekanie - wobec niespełniającego wymagań wyrobu budowlanego - nakazu wycofania z obrotu czasowego, do momentu usunięcia określonych nieprawidłowości lub całkowitego, poprzez wydanie decyzji zakazującej dalszego przekazywania wyrobu budowlanego przez sprzedawcę. Możliwe jest też orzeczenie nakazu odpowiednio producentowi, importerowi lub sprzedawcy odkupienia wyrobu na żądanie osób, które faktycznie nim władają.
Cały artykuł Materiały budowlane pod kontrolą.
wtorek, 7 października 2008
Kontrola materiałów budowlanych
Jak informuje Małgorzata Bojarska na serwisie Money.pl, zakup kontrolowany wyrobów budowlanych, kontrola wyrobów na placu budowy czy traktowanie importerów jak producentów to tylko niektóre z propozycji Ministerstwa Infrastruktury.
Przygotowany przez resort projekt ustawy o zmianie ustawy o wyrobach budowlanych oraz ustawy o systemie oceny zgodności, przekazany już został do konsultacji społecznych. Jak wynika z uzasadnienia projektu celem planowanej nowelizacji jest przede wszystkim zapewnienie skuteczniejszej ochrony nabywców wyrobów budowlanych przed wyrobami niebezpiecznymi lub wyrobami o gorszych właściwościach użytkowych, niż deklarowane przez producenta, podniesienie bezpieczeństwa użytkowników obiektów budowlanych, jak również wspieranie, przez efektywniejsze działania kontrolne, uczciwej konkurencji pomiędzy producentami (importerami) wyrobów budowlanych.
W projekcie nowelizacji przewidzianych zostało kilka nowych rozwiązań. Przede wszystkim kontroli podlegać będzie nie, jak dotychczas producent czy sprzedawca, ale wyrób budowlany. Kontrola będzie mogła dotyczyć wyłącznie wyrobu, prawidłowości jego oznakowania lub dokumentacji technicznej tego wyrobu.
Ponadto kontrola będzie mogła być przeprowadzona, jak dotychczas w siedzibie kontrolowanego lub w miejscu wykonywania jego działalności, w czasie jej wykonywania, a także, co jest nowością, na placu budowy. Jak dotąd, jeśli będzie to niezbędne do wyjaśnienia sprawy, czynności kontrolne będą mogły być dokonywane również w siedzibie właściwego organu. Poza tym kontrolowany będzie miał prawo uczestniczyć w kontroli.
Przygotowany przez resort projekt ustawy o zmianie ustawy o wyrobach budowlanych oraz ustawy o systemie oceny zgodności, przekazany już został do konsultacji społecznych. Jak wynika z uzasadnienia projektu celem planowanej nowelizacji jest przede wszystkim zapewnienie skuteczniejszej ochrony nabywców wyrobów budowlanych przed wyrobami niebezpiecznymi lub wyrobami o gorszych właściwościach użytkowych, niż deklarowane przez producenta, podniesienie bezpieczeństwa użytkowników obiektów budowlanych, jak również wspieranie, przez efektywniejsze działania kontrolne, uczciwej konkurencji pomiędzy producentami (importerami) wyrobów budowlanych.
W projekcie nowelizacji przewidzianych zostało kilka nowych rozwiązań. Przede wszystkim kontroli podlegać będzie nie, jak dotychczas producent czy sprzedawca, ale wyrób budowlany. Kontrola będzie mogła dotyczyć wyłącznie wyrobu, prawidłowości jego oznakowania lub dokumentacji technicznej tego wyrobu.
Ponadto kontrola będzie mogła być przeprowadzona, jak dotychczas w siedzibie kontrolowanego lub w miejscu wykonywania jego działalności, w czasie jej wykonywania, a także, co jest nowością, na placu budowy. Jak dotąd, jeśli będzie to niezbędne do wyjaśnienia sprawy, czynności kontrolne będą mogły być dokonywane również w siedzibie właściwego organu. Poza tym kontrolowany będzie miał prawo uczestniczyć w kontroli.
środa, 14 maja 2008
Doskonalenie zawodowe
Doskonalenie zawodowe rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami oraz zarządców nieruchomości.
W dniu 12 maja 2008 r. w Dzienniku Ustaw Nr 80 pod pozycją 475 opublikowane zostało rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 17 kwietnia 2008 r. w sprawie stałego doskonalenia zawodowego przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami oraz zarządców nieruchomości.
Treść Dziennika Ustaw Nr 80
Niniejsze rozporządzenie stanowi wykonanie upoważnienia dla ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, zawartego w art. 197 ust. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2004 r. Nr 261, poz. 2603, z późn. zm.).
Problematyka uregulowana w rozporządzeniu została wyodrębniona z dotychczasowego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami oraz doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami i zarządców nieruchomości (Dz. U. Nr 35, poz. 314).
Przedmiotowe rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami oraz doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami i zarządców nieruchomości (Dz. U. Nr 35, poz. 314).
Zaproponowane zmiany stanowią uszczegółowienie i usystematyzowanie dotychczas obowiązujących przepisów oraz wynikają z doświadczeń w stosowaniu rozporządzenia Ministra Infrastruktury. W szczególności treść rozporządzenia wprowadza regulacje dotyczące procedury weryfikacji spełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego oraz wzorów dokumentów potwierdzających spełnienie powyższego obowiązku, których brak jest w obecnych regulacjach. Odnosząc się do poszczególnych elementów rozporządzenia, należy wskazać, co następuje:
• W rozdziale 2 uregulowano sposób spełnienia obowiązku stałego doskonalenia zawodowego. Przewidziano trzy rodzaje zajęć edukacyjnych, w których uczestnictwo zaliczane jest na poczet spełnienia obowiązku stałego doskonalenia zawodowego, są to: seminarium, szkolenie i kurs specjalistyczny. Dodatkowo wskazano, że organizatorem seminariów, szkoleń oraz kursów specjalistycznych może być w szczególności organizacja zawodowa.
• W rozdziale 3 uregulowano sposób prowadzenia dokumentacji przebiegu kształcenia oraz rodzaje dokumentów potwierdzających spełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego. Przewidziano także wzór zaświadczenia o ukończeniu seminarium, kursu specjalistycznego lub szkolenia, który stanowi załącznik do rozporządzenia.
• W rozdziale 4 uregulowane zostały kryteria oceny spełnienia obowiązku stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych. Przewidziano okres rozliczeniowy, obejmujący 1 rok kalendarzowy. Przyjęto, że za spełnienie obowiązku doskonalenia kwalifikacji zawodowych uznane zostanie uczestnictwo w co najmniej 24 godzinach zajęć edukacyjnych.
• Rozdział 5 zawiera przepisy przejściowe i końcowe. W § 9 zaproponowano, aby w terminie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia ocena spełnienia obowiązku stałego doskonalenia zawodowego zakończonego przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia następowała na podstawie przepisów rozdziału 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami oraz doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami i zarządców nieruchomości.
Rozporządzenie wchodzi w życie po 14 dniach od ogłoszenia.
W dniu 12 maja 2008 r. w Dzienniku Ustaw Nr 80 pod pozycją 475 opublikowane zostało rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 17 kwietnia 2008 r. w sprawie stałego doskonalenia zawodowego przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami oraz zarządców nieruchomości.
Treść Dziennika Ustaw Nr 80
Niniejsze rozporządzenie stanowi wykonanie upoważnienia dla ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, zawartego w art. 197 ust. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2004 r. Nr 261, poz. 2603, z późn. zm.).
Problematyka uregulowana w rozporządzeniu została wyodrębniona z dotychczasowego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami oraz doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami i zarządców nieruchomości (Dz. U. Nr 35, poz. 314).
Przedmiotowe rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami oraz doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami i zarządców nieruchomości (Dz. U. Nr 35, poz. 314).
Zaproponowane zmiany stanowią uszczegółowienie i usystematyzowanie dotychczas obowiązujących przepisów oraz wynikają z doświadczeń w stosowaniu rozporządzenia Ministra Infrastruktury. W szczególności treść rozporządzenia wprowadza regulacje dotyczące procedury weryfikacji spełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego oraz wzorów dokumentów potwierdzających spełnienie powyższego obowiązku, których brak jest w obecnych regulacjach. Odnosząc się do poszczególnych elementów rozporządzenia, należy wskazać, co następuje:
• W rozdziale 2 uregulowano sposób spełnienia obowiązku stałego doskonalenia zawodowego. Przewidziano trzy rodzaje zajęć edukacyjnych, w których uczestnictwo zaliczane jest na poczet spełnienia obowiązku stałego doskonalenia zawodowego, są to: seminarium, szkolenie i kurs specjalistyczny. Dodatkowo wskazano, że organizatorem seminariów, szkoleń oraz kursów specjalistycznych może być w szczególności organizacja zawodowa.
• W rozdziale 3 uregulowano sposób prowadzenia dokumentacji przebiegu kształcenia oraz rodzaje dokumentów potwierdzających spełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego. Przewidziano także wzór zaświadczenia o ukończeniu seminarium, kursu specjalistycznego lub szkolenia, który stanowi załącznik do rozporządzenia.
• W rozdziale 4 uregulowane zostały kryteria oceny spełnienia obowiązku stałego doskonalenia kwalifikacji zawodowych. Przewidziano okres rozliczeniowy, obejmujący 1 rok kalendarzowy. Przyjęto, że za spełnienie obowiązku doskonalenia kwalifikacji zawodowych uznane zostanie uczestnictwo w co najmniej 24 godzinach zajęć edukacyjnych.
• Rozdział 5 zawiera przepisy przejściowe i końcowe. W § 9 zaproponowano, aby w terminie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia ocena spełnienia obowiązku stałego doskonalenia zawodowego zakończonego przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia następowała na podstawie przepisów rozdziału 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami oraz doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami i zarządców nieruchomości.
Rozporządzenie wchodzi w życie po 14 dniach od ogłoszenia.
wtorek, 15 stycznia 2008
Dyskusyjna nowelizacja warunków technicznych dla budynków
Na stronach ministerstwa ds. budownictwa pojawił się 19.11.2007 projekt zmian warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Proponowane zapisy w branży akustyka w architekturze są nader dyskusyjne.
Od dawna oczekiwana nowelizacja warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jest odsuwana przez kolejne rządy. Projekt z czasów urzędowania poprzedniego ministra ds. budownictwa Andrzeja Aumillera z 14 stycznia 2007 roku nie doczekał się przekształcenia w akt prawny, gdyż ciągle obowiązuje niedoskonałe rozporządzenie nowelizowane w roku 2002.
Na stronach Ministerstwa Budownictwa (już po przekształceniu w Ministerstwo Infrastruktury) pojawił się 19 listopada 2007 kolejny projekt zmian warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z informacjami w treści dokumentu projekt został ponoć szeroko uzgodniony społecznie. W branży, jaką jest akustyka w architekturze, proponowane zapisy są nader dyskusyjne w świetle zapewnień nowego obozu rządzącego co do uporządkowania procesu inwestycyjnego.
Niepokojące z punktu widzenia prawnego jest wprowadzanie w akcie prawnym rangi rozporządzenia zapisów jawnie faworyzujących wybrane grupy producentów wyrobów budowlanych. Wprowadzenie zapisów o ograniczeniu masy przegrody międzymieszkaniowej do 300 kg/m2 poprzez sugestię w akcie rangi rozporządzenia ma, naszym zdaniem, znamiona działań o charakterze lobbingowym na rzecz grupy producentów wyrobów budowlanych produkujących wyroby na tę przegrodę i o takiej masie powierzchniowej.
Ograniczanie możliwości tworzenia na parterze budynków wielorodzinnych pomieszczeń usługowych zaspakajających potrzeby ich mieszkańców jest złą praktyką. Kto i według jakich kryteriów ma uznać, że w danym przypadku jest uzasadnione stworzenia pralni, czy baru na poziomie zerowym? Naszym zdaniem należy wprowadzić obowiązek eliminacji uciążliwości dla użytkowników budynku w części mieszkalnej przez prowadzenie działań zaradczych polegających na doborze odpowiedniej technologii budowy budynku wielorodzinnego na podstawie przewidywanego przeznaczenia pomieszczeń i realizowanych tam funkcji.
Nad wyraz niepokojąca jest sytuacja, kiedy prawem stają się niefunkcjonujące (wycofane lub zastąpione) normy, do których należą PN-EN ISO 140-9:1998 i PN-EN ISO 140-12:1999. Zgodnie z danymi z katalogu Polskiego Komitetu Normalizacji zostały one zastąpione inną normą - ISO 10848-2:2007: Akustyka - Pomiary izolacyjności akustycznej w budynkach i izolacyjności akustycznej elementów budowlanych - Pomiar laboratoryjny izolacyjności od dźwięków powietrznych, dla sufitu podwieszanego z przestrzenią nad sufitem, mierzonej pomiędzy dwoma sąsiednimi pomieszczeniami.
Za wysoce niepokojące należy uznać, że w projekcie nowelizacji w dziale poświęconym ewakuacji nie zawarto żadnych informacji o wymaganiach dla dźwiękowych systemów ostrzegawczych, jakich stosowanie nakazuje Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. 2006 nr 80 poz. 563). Dalsze ignorowanie tego obowiązku przez Rząd będzie nie tylko skutkować problemem z odbiorem terminali lotniczych, ale i niemożliwością budowy bezpiecznych hoteli, dokonywania przebudów dworców kolejowych na Euro 2012, itp.
Można zrozumieć to, że prawo budowlane nie służy rozwojowi dziedziny, ale bynajmniej nie powinno służyć technologicznemu uwstecznianiu, blokowaniu poszukiwania tańszych i mniej energochłonnych technologii przy jednoczesnej możliwości uzyskania znacznie wyższych wskaźników izolacyjności akustycznej.
Dalszy brak traktowania akustyki w architekturze jako branży budowlanej w kolejnych ministerstwach ds. budownictwa skutkuje tworzeniem nieprzejrzystych aktów prawnych pozwalających na wielość interpretacji. Zapisy działu IX od lat nie przystają ani do potrzeb jakości użytkowej budynków, ani poprawności prowadzenia procesu inwestycyjnego, czy aktualnego stanu wiedzy technicznej z zakresu akustyki w architekturze.
Źródło: Fabryka Ciszy, Poznań
Od dawna oczekiwana nowelizacja warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jest odsuwana przez kolejne rządy. Projekt z czasów urzędowania poprzedniego ministra ds. budownictwa Andrzeja Aumillera z 14 stycznia 2007 roku nie doczekał się przekształcenia w akt prawny, gdyż ciągle obowiązuje niedoskonałe rozporządzenie nowelizowane w roku 2002.
Na stronach Ministerstwa Budownictwa (już po przekształceniu w Ministerstwo Infrastruktury) pojawił się 19 listopada 2007 kolejny projekt zmian warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z informacjami w treści dokumentu projekt został ponoć szeroko uzgodniony społecznie. W branży, jaką jest akustyka w architekturze, proponowane zapisy są nader dyskusyjne w świetle zapewnień nowego obozu rządzącego co do uporządkowania procesu inwestycyjnego.
Niepokojące z punktu widzenia prawnego jest wprowadzanie w akcie prawnym rangi rozporządzenia zapisów jawnie faworyzujących wybrane grupy producentów wyrobów budowlanych. Wprowadzenie zapisów o ograniczeniu masy przegrody międzymieszkaniowej do 300 kg/m2 poprzez sugestię w akcie rangi rozporządzenia ma, naszym zdaniem, znamiona działań o charakterze lobbingowym na rzecz grupy producentów wyrobów budowlanych produkujących wyroby na tę przegrodę i o takiej masie powierzchniowej.
Ograniczanie możliwości tworzenia na parterze budynków wielorodzinnych pomieszczeń usługowych zaspakajających potrzeby ich mieszkańców jest złą praktyką. Kto i według jakich kryteriów ma uznać, że w danym przypadku jest uzasadnione stworzenia pralni, czy baru na poziomie zerowym? Naszym zdaniem należy wprowadzić obowiązek eliminacji uciążliwości dla użytkowników budynku w części mieszkalnej przez prowadzenie działań zaradczych polegających na doborze odpowiedniej technologii budowy budynku wielorodzinnego na podstawie przewidywanego przeznaczenia pomieszczeń i realizowanych tam funkcji.
Nad wyraz niepokojąca jest sytuacja, kiedy prawem stają się niefunkcjonujące (wycofane lub zastąpione) normy, do których należą PN-EN ISO 140-9:1998 i PN-EN ISO 140-12:1999. Zgodnie z danymi z katalogu Polskiego Komitetu Normalizacji zostały one zastąpione inną normą - ISO 10848-2:2007: Akustyka - Pomiary izolacyjności akustycznej w budynkach i izolacyjności akustycznej elementów budowlanych - Pomiar laboratoryjny izolacyjności od dźwięków powietrznych, dla sufitu podwieszanego z przestrzenią nad sufitem, mierzonej pomiędzy dwoma sąsiednimi pomieszczeniami.
Za wysoce niepokojące należy uznać, że w projekcie nowelizacji w dziale poświęconym ewakuacji nie zawarto żadnych informacji o wymaganiach dla dźwiękowych systemów ostrzegawczych, jakich stosowanie nakazuje Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. 2006 nr 80 poz. 563). Dalsze ignorowanie tego obowiązku przez Rząd będzie nie tylko skutkować problemem z odbiorem terminali lotniczych, ale i niemożliwością budowy bezpiecznych hoteli, dokonywania przebudów dworców kolejowych na Euro 2012, itp.
Można zrozumieć to, że prawo budowlane nie służy rozwojowi dziedziny, ale bynajmniej nie powinno służyć technologicznemu uwstecznianiu, blokowaniu poszukiwania tańszych i mniej energochłonnych technologii przy jednoczesnej możliwości uzyskania znacznie wyższych wskaźników izolacyjności akustycznej.
Dalszy brak traktowania akustyki w architekturze jako branży budowlanej w kolejnych ministerstwach ds. budownictwa skutkuje tworzeniem nieprzejrzystych aktów prawnych pozwalających na wielość interpretacji. Zapisy działu IX od lat nie przystają ani do potrzeb jakości użytkowej budynków, ani poprawności prowadzenia procesu inwestycyjnego, czy aktualnego stanu wiedzy technicznej z zakresu akustyki w architekturze.
Źródło: Fabryka Ciszy, Poznań
Subskrybuj:
Posty (Atom)