Blog Architektura i Budownictwo często informuje o tym, co związane z art deco. Tomasz M. Kiełkowski od kilku lat przygląda się swoim obiektywem architekturze Śląska. Co znajduje? Zaskakujący ład i niespodziewaną harmonię! 7. maja w galerii SARP pojawi się jego najnowsza wystawa "Przestrzenie Art Déco". Jest to próba uchwycenia klasycznych elementów architektury modernistycznej Śląska. Jeśli miałbym określić moją metodę twórczą przy tym projekcie, nazwałbym ją "indukcyjną" - mówi autor. W centrum swoich poszukiwań umieścił szczegół. To przez niego chce pokazać genius loci, czyli ducha miejsc, które fotografuje. A są to, tradycyjne już dla jego twórczości, modernistyczne kamienice.
"Przestrzenie Art Déco" uświadamiają, że przedmiot tworzy przestrzeń, a przestrzeń przedmiot. To symbioza elementarna - Kiełkowski bardzo mocno zaznacza to w swoich zdjęciach. Mentalne przenikanie się modernizmu i Art Déco tworzy takie właśnie połączenie. Niby oczywiste, a jednocześnie bardzo trudne do zauważenia.
Tomasz M. Kiełkowski od lat zajmuje się fotografowaniem Śląska. Niczym XIX wieczny flâneur przygląda się wystawom sklepowym, ulicom i budynkom. Jego środowiskiem naturalnym jest industrialne miasto, oko zastąpił obiektywem. W oczywistych miejscach szuka nieoczywistych kształtów, wzorów, perspektyw. Odnajduje XIX wieczne kamienice, wieżowce z początku XX wieku, czy współczesne bloki i tworzy je na nowo w swojej fotografii. Jego fascynacje są związane ze Śląskiem. Co więcej, potrafi Śląskiem fascynować. Opowiadać obrazem i słowem o niezwykłych miejscach i ludziach. Ostatnio obraca się w modernistycznych kręgach Katowic. Wynikiem tych artystycznych poszukiwań była ekspozycja "Symetrie modernizmu" wystawiona w Rondzie Sztuki i Galerii Akant. Wcześniej szukał inspiracji w Rudzie Śląskiej - swoim rodzinnym mieście. Z dumą mówi, że jest Ślązakiem od pięciu pokoleń. Wraz z grupą przyjaciół tworzy "Szatnię" - stowarzyszenie wykazujące wzmożoną aktywność na polu kultury. Kultury Śląska oczywiście.
Wystawa dostępna od 7 do 29 maja 2009 roku, w Galerii Architektury SARP, przy ul. Dyrekcyjnej 13 w Katowicach
Finisaż wystawy połączony w wykładem dr hab. Irmy Koziny "Modernizm i modernizmy w Europie międzywojnia"
26 maja 2009, godz. 18.00
Organizatorzy:
Koło Naukowe Estetyków UŚ www
Galeria Architektury SARP www
dr hab. Irma Kozina
Adiunkt w Zakładzie Historii Sztuki Uniwersytetu Śląskiego, zajmuje się sztuką XIX i XX wieku. Pracę magisterską Chorągwie nagrobne i ich związek z ideą militis christiani, napisaną pod kierunkiem dyrektora Wawelu profesora Jana K. Ostrowskiego, obroniła w 1988 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie .Doktorat otrzymała w 1996 roku na Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie rozprawy: Rezydencje rejencji opolskiej w latach 1850-1914 jako wyraz koncepcji i poglądów kształtujących architekturę czasów historyzmu. Autorka książki Chaos i uporządkowanie. Dylematy architektoniczne na przemysłowym Górnym Śląsku w latach 1763-1955 (Katowice, Wydaw. UŚ, 2005), na podstawie której w 2007 roku otrzymała na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego tytuł doktora habilitowanego.
Koło Naukowe Estetyków działa przy Instytucie Nauk o Kulturze Wydziału Filologicznego UŚ i jest związane z Pracownią Estetyki. Powstało w 2005 roku. Opiekunem naukowym niezmiennie jest dr hab. Maria Popczyk.
Od 2007 Koło aktywnie zajmuje się działaniami związanymi z wystawiennictwem. Stale współpracuje z Galerią Altus oraz Galerią Architektury SARP w Katowicach. Członkowie: Martyna Fołta, Katarzyna Krawczyk, Sabina Urbaniak, Paweł Sołtysik, Ewa Walewska, Mariusz Wasylik, Marzena Kotyczka, Sara Stasiuk.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą przestrzen. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą przestrzen. Pokaż wszystkie posty
sobota, 16 maja 2009
środa, 3 grudnia 2008
Kształtowanie ekologicznej przyszłości
Spotkanie ma pokazać, w jaki sposób miasto i kraj poprzez swoją politykę planistyczną oraz zaangażowanie środowisk twórczych mogą przyczynić się do osiągnięcia zrównoważonego rozwoju.
5.12 POZNAŃ
miejsce: Centrum Kultury ZAMEK, Sala Kominowa I p., ul. Św. Marcin 80/82, godz. 13.00-16.30
Duński Instytut Kultury oraz firma Arup organizują, przy współudziale Urzędu Miasta Poznania, Polskiej Akademii Nauk (Zakład Badań Środowiska Rolniczego i Leśnego), Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Ambasady Królestwa Danii, debatę pod tytułem:
Kształtowanie ekologicznej przyszłości do roku 2050 – debata o zmianie postaw, roli kultury i mediów, która odbędzie się w czasie trwania Konferencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu COP 14.
Jest to pierwsza z serii podobnych imprez, organizowanych w miastach na całym świecie w ramach programu kulturalnego Kultura-Przyszłość, Przejście do Ery Ekologii, którego podsumowanie będzie miało miejsce podczas następnej konferencji klimatycznej Narodów Zjednoczonych, w Kopenhadze w grudniu 2009 roku.
Program ten ma na celu przedstawienie, jak miasto i kraj poprzez swoją politykę planistyczną oraz zaangażowanie środowisk twórczych mogą przyczynić się do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju, poprzez zachęcenie do: realizacji projektów urbanistycznych o niskiej emisji dwutlenku węgla i dużej wydajności surowcowej, dokonywania wyborów ekologicznych atrakcyjnych estetycznie i kulturowo,
tworzenia rozwiązań satysfakcjonujących dla zróżnicowanych kulturowo społeczności miast.
Program debaty w Poznaniu składać się będzie z dwóch zasadniczych części.
Pierwszą stanowić będzie prezentacja Petera Head’a, Dyrektora Arup ds. planowania i zintegrowanej urbanistyki oraz niezależnego członka Komisji ds. Zrównoważonego Rozwoju Londynu. Zostanie w niej naszkicowana realistyczna, sięgająca roku 2050, wizja obniżenia o 80% emisji dwutlenku węgla w krajach rozwiniętych, oraz osiągnięcia sprawiedliwego rozłożenia na świecie ”śladu ekologicznego”, a także wyższego wskaźnika rozwoju społecznego. Peter Head został zaproszony przez brytyjski Instytut Inżynierii Lądowej do wygłoszenia serii prestiżowych wykładów pod nazwą "Brunel Lecture”, które odbędą się w sezonie 2008/9 w miastach na całym świecie. Zostały one wysoko ocenione przez szereg światowych instytucji badawczych oraz organizacje społeczeństwa obywatelskiego i biznesu. Wystąpienie w Poznaniu będzie odnosić się do obecnej sytuacji społeczno-gospodarczej w Polsce i regionie Europy Środkowo-wschodniej. Z polskiej perspektywy skomentuje prezentację profesor Zbigniew Kundzewicz z Polskiej Akademii Nauk, autorytet w dziedzinie nauk o Ziemi i badania zmian klimatu.
Drugą część stanowić będzie panel dyskusyjny Kultura i Klimat na temat kształtowania przez architektów, artystów oraz media istniejących w Polsce postaw, norm i wartości społecznych, które stanowią kontekst dla wdrożenia realistycznych rozwiązań proekologicznych w miastach. O przygotowanie 7-minutowych wypowiedzi na temat sposobów kształtowania świadomych ekologicznie postaw i decyzji zostali poproszeni przedstawiciele następujących dziedzin: planowanie urbanistyczne, architektura, socjologia, media i sztuka. Do wspólnej dyskusji z panelistami oraz Peterem Headem zostanie następnie zaproszona publiczność debaty.
PROGRAM
13.00–13.15 POWITANIE GOŚCI
13.15–14.30 PRZEJŚCIE DO ERY EKOLOGII DO ROKU 2050
Profesor Zbigniew W. Kundzewicz, PAN, zaprezentuje wprowadzenie do tematyki zmian klimatu z perspektywy Polski. Prof. Kundzewicz jest jednym z głównych autorów opracowanego w 2007 r. Raportu ONZ dot. konsekwencji zmian klimatu.
Peter Head, Dyrektor firmy Arup ds. planowania i zintegrowanej urbanizacji, został umieszczony przez magazyn „Time” (paźdz. 2008) na liście osób, które są w stanie najefektywniej zmienić nasz świat. W swoim wystąpieniu przedstawi wizję tego, jak inżynierowie, ludzie kultury i biznesu oraz politycy mogą przyczynić się do wprowadzenia rozwiązań proekologicznych ukierunkowanych na osiągnięcie celów takich, jak 80-procentowa redukcja emisji gazów cieplarnianych w krajach rozwiniętych. Prezentacje wykładu Petera Head’a organizowane są na całym świecie prez brytyjski Instytut Inżynierii Lądowej pod nazwą Brunel Lecture 2008/9. Wystąpienie w Poznaniu będzie uwzględniało sytuację Polski i regionu Europy Środkowo-Wschodniej.
14.50–16.15: PANEL DYSKUSYJNY – EKOLOGIA I KULTURA W POLSCE
Cele rozwoju proekologicznego do 2050 roku osiągniemy tylko, jeśli zaakceptuje je opinia publiczna. Z tym wyzwaniem mierzą się projektanci, architekci i planiści (którzy tworzą nowe rozwiązania), media (które wypracowane rozwiązania komunikują) oraz artyści (dzięki którym rozwiązania te ożywają i stają się nam bliższe). Jakie są dobre praktyki i czego potrzeba, by urzeczywistnić zmianę?
Elżbieta Janus, dyrektor Miejskiej Pracowni Urbanistycznej, Urząd Miasta Poznania
Prof. Bogumiła Jung, kierownik Pracowni Designu Inspirującego Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu; Dr Piotr Matczak, pracownik Instytutu Socjologii, Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu; Dariusz Śmiechowski, sekretarz generalny Stowarzyszenia Architektów Polskich; Krzysztof Żwirblis, artysta, kurator Galerii Studio w Warszawie; Moderator – Jacek Łuczak, dziennikarz, znawca tematyki ekologicznej
Dyskusja z udziałem publiczności
16.15–16.30: Z POZNANIA (COP14) DO KOPENHAGI (COP15)
Debata stanowi polski wkład do międzynarodowego programu kulturalnego CULTURE|FUTURE.
Olaf Gerlach-Hansen, dyrektor ds. CULTURE|FUTURE w Duńskim Instytucie Kultury opowie, w jaki sposób rozpoczęty w Poznaniu dialog kontynuowany będzie na całym świecie. Svend Olling, przedstawiciel Ambasady Danii, zaprezentuje działania planowane na drugą połowę 2009 roku z okazji konferencji COP15 w Kopenhadze.
16.30–18.00: Poczęstunek, którego współgospodarzem jest Ambasada Królestwa Danii
O przygotowanie 7-minutowych wypowiedzi na temat sposobów kształtowania świadomych ekologicznie postaw i decyzji zostali poproszeni przedstawiciele następujących dziedzin: planowanie urbanistyczne, architektura, socjologia, media i sztuka.
5.12 POZNAŃ
miejsce: Centrum Kultury ZAMEK, Sala Kominowa I p., ul. Św. Marcin 80/82, godz. 13.00-16.30
Duński Instytut Kultury oraz firma Arup organizują, przy współudziale Urzędu Miasta Poznania, Polskiej Akademii Nauk (Zakład Badań Środowiska Rolniczego i Leśnego), Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Ambasady Królestwa Danii, debatę pod tytułem:
Kształtowanie ekologicznej przyszłości do roku 2050 – debata o zmianie postaw, roli kultury i mediów, która odbędzie się w czasie trwania Konferencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu COP 14.
Jest to pierwsza z serii podobnych imprez, organizowanych w miastach na całym świecie w ramach programu kulturalnego Kultura-Przyszłość, Przejście do Ery Ekologii, którego podsumowanie będzie miało miejsce podczas następnej konferencji klimatycznej Narodów Zjednoczonych, w Kopenhadze w grudniu 2009 roku.
Program ten ma na celu przedstawienie, jak miasto i kraj poprzez swoją politykę planistyczną oraz zaangażowanie środowisk twórczych mogą przyczynić się do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju, poprzez zachęcenie do: realizacji projektów urbanistycznych o niskiej emisji dwutlenku węgla i dużej wydajności surowcowej, dokonywania wyborów ekologicznych atrakcyjnych estetycznie i kulturowo,
tworzenia rozwiązań satysfakcjonujących dla zróżnicowanych kulturowo społeczności miast.
Program debaty w Poznaniu składać się będzie z dwóch zasadniczych części.
Pierwszą stanowić będzie prezentacja Petera Head’a, Dyrektora Arup ds. planowania i zintegrowanej urbanistyki oraz niezależnego członka Komisji ds. Zrównoważonego Rozwoju Londynu. Zostanie w niej naszkicowana realistyczna, sięgająca roku 2050, wizja obniżenia o 80% emisji dwutlenku węgla w krajach rozwiniętych, oraz osiągnięcia sprawiedliwego rozłożenia na świecie ”śladu ekologicznego”, a także wyższego wskaźnika rozwoju społecznego. Peter Head został zaproszony przez brytyjski Instytut Inżynierii Lądowej do wygłoszenia serii prestiżowych wykładów pod nazwą "Brunel Lecture”, które odbędą się w sezonie 2008/9 w miastach na całym świecie. Zostały one wysoko ocenione przez szereg światowych instytucji badawczych oraz organizacje społeczeństwa obywatelskiego i biznesu. Wystąpienie w Poznaniu będzie odnosić się do obecnej sytuacji społeczno-gospodarczej w Polsce i regionie Europy Środkowo-wschodniej. Z polskiej perspektywy skomentuje prezentację profesor Zbigniew Kundzewicz z Polskiej Akademii Nauk, autorytet w dziedzinie nauk o Ziemi i badania zmian klimatu.
Drugą część stanowić będzie panel dyskusyjny Kultura i Klimat na temat kształtowania przez architektów, artystów oraz media istniejących w Polsce postaw, norm i wartości społecznych, które stanowią kontekst dla wdrożenia realistycznych rozwiązań proekologicznych w miastach. O przygotowanie 7-minutowych wypowiedzi na temat sposobów kształtowania świadomych ekologicznie postaw i decyzji zostali poproszeni przedstawiciele następujących dziedzin: planowanie urbanistyczne, architektura, socjologia, media i sztuka. Do wspólnej dyskusji z panelistami oraz Peterem Headem zostanie następnie zaproszona publiczność debaty.
PROGRAM
13.00–13.15 POWITANIE GOŚCI
13.15–14.30 PRZEJŚCIE DO ERY EKOLOGII DO ROKU 2050
Profesor Zbigniew W. Kundzewicz, PAN, zaprezentuje wprowadzenie do tematyki zmian klimatu z perspektywy Polski. Prof. Kundzewicz jest jednym z głównych autorów opracowanego w 2007 r. Raportu ONZ dot. konsekwencji zmian klimatu.
Peter Head, Dyrektor firmy Arup ds. planowania i zintegrowanej urbanizacji, został umieszczony przez magazyn „Time” (paźdz. 2008) na liście osób, które są w stanie najefektywniej zmienić nasz świat. W swoim wystąpieniu przedstawi wizję tego, jak inżynierowie, ludzie kultury i biznesu oraz politycy mogą przyczynić się do wprowadzenia rozwiązań proekologicznych ukierunkowanych na osiągnięcie celów takich, jak 80-procentowa redukcja emisji gazów cieplarnianych w krajach rozwiniętych. Prezentacje wykładu Petera Head’a organizowane są na całym świecie prez brytyjski Instytut Inżynierii Lądowej pod nazwą Brunel Lecture 2008/9. Wystąpienie w Poznaniu będzie uwzględniało sytuację Polski i regionu Europy Środkowo-Wschodniej.
14.50–16.15: PANEL DYSKUSYJNY – EKOLOGIA I KULTURA W POLSCE
Cele rozwoju proekologicznego do 2050 roku osiągniemy tylko, jeśli zaakceptuje je opinia publiczna. Z tym wyzwaniem mierzą się projektanci, architekci i planiści (którzy tworzą nowe rozwiązania), media (które wypracowane rozwiązania komunikują) oraz artyści (dzięki którym rozwiązania te ożywają i stają się nam bliższe). Jakie są dobre praktyki i czego potrzeba, by urzeczywistnić zmianę?
Elżbieta Janus, dyrektor Miejskiej Pracowni Urbanistycznej, Urząd Miasta Poznania
Prof. Bogumiła Jung, kierownik Pracowni Designu Inspirującego Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu; Dr Piotr Matczak, pracownik Instytutu Socjologii, Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu; Dariusz Śmiechowski, sekretarz generalny Stowarzyszenia Architektów Polskich; Krzysztof Żwirblis, artysta, kurator Galerii Studio w Warszawie; Moderator – Jacek Łuczak, dziennikarz, znawca tematyki ekologicznej
Dyskusja z udziałem publiczności
16.15–16.30: Z POZNANIA (COP14) DO KOPENHAGI (COP15)
Debata stanowi polski wkład do międzynarodowego programu kulturalnego CULTURE|FUTURE.
Olaf Gerlach-Hansen, dyrektor ds. CULTURE|FUTURE w Duńskim Instytucie Kultury opowie, w jaki sposób rozpoczęty w Poznaniu dialog kontynuowany będzie na całym świecie. Svend Olling, przedstawiciel Ambasady Danii, zaprezentuje działania planowane na drugą połowę 2009 roku z okazji konferencji COP15 w Kopenhadze.
16.30–18.00: Poczęstunek, którego współgospodarzem jest Ambasada Królestwa Danii
O przygotowanie 7-minutowych wypowiedzi na temat sposobów kształtowania świadomych ekologicznie postaw i decyzji zostali poproszeni przedstawiciele następujących dziedzin: planowanie urbanistyczne, architektura, socjologia, media i sztuka.
piątek, 19 października 2007
Świadomość harmonii przestrzeni
Każde miasto, miasteczko czy nawet wieś funkcjonuje dzięki wewnętrznej harmonii i konkretnemu usytuowaniu wobec tego co na zewnątrz. To co na zewnątrz (miasta) nie stanowi jakiejś precyzyjnie wydzielonej granicy. Miasto to architektura plus człowiek – trudno raczej przenosić z jednego miasta do drugiego na przykład domów czy innych obiektów architektonicznych - natomiast człowiek może z niego wyjechać, przenieść się do innego miejsca a tym samym rozszerzyć obszar wpływów danego obszaru (miasta w którym żyje).
Wychodząc z takiego założenia można postawić tezę, że każdy człowiek wyjeżdżając ze „swojego miejsca” przenosi jaką jego część do miejsca do którego się udaje. Ja sam wraz z grupą moich przyjaciół i znajomych doświadczyłem podobnej sytuacji, kiedy po ukończeniu szkoły średniej w niedużym mieście wyjeżdżaliśmy na studia do wielkiego miasta. To nie był krótki kilkudniowy wyjazd ale co najmniej wieloletnia, trwała przeprowadzka. Ulice, budynki, drzewa zmieniają swoją wielkość, położenie, strukturę. Człowiek przyzwyczajony do przestrzeni, w której żył przez wiele lat zostaje z niej wybity, kiedy wyjeżdża w inne miejsce. Tym samym zostaje zaburzona harmonia pomiędzy otoczeniem a człowiekiem. Ale dopóki będzie pamiętał o tym miejscu – ta harmonia nigdy nie zniknie.
Mówiąc o harmonii mam na myśli znajomość miejsca. Harmonia jako znajomość mapy przestrzeni i jej świadomość. Oczywiście harmonijne życie człowieka w danej przestrzeni posiada także inne wymiary – jest i estetyczna strona architektury, funkcjonalna, bezpieczna, umożliwiająca kontakt społeczny. Każda z tych stron ma swoje ogromne znaczenie. Jednak chciałbym skupić się na tym pierwszym wymienionym przez mnie wymiarze – świadomości przestrzeni.
W ciągu swojego życia przemieszczamy się, poznając nową przestrzeń i ucząc się jej z czasem jesteśmy jej świadomi. Ale za każdym razem rozszerzamy także granicę tej pierwszej, którą poznaliśmy na początku. Jednym słowem nasz pierwszy „dom” i „kolejne” istniejąc w naszej świadomości podążają za nami, bo istnieją w naszej pamięci. Kolejne miejsca poznajemy przez pryzmat tych wcześniejszych. Nie starajmy się uwolnić od przeszłych map pamięci – to one pozwalają nam pełniej doświadczać „nowych terenów”.
Tę ideę możemy rozszerzyć na inne nasze działania, na przykład rozmowę z ludźmi.Ale czasami aby dojść do zrozumienia pewnych relacji, które istnieją w naszym życiu można się posłużyć skalą makro – w naszym przypadku całym otoczeniem. Nasza zrozumienie tego jak ważna jest w naszym życiu architektura i jak wpisany w nią człowiek pozwoli nam poszerzyć jeszcze bardziej nie tylko przestrzeń naszego działania ale przede wszystkim przestrzeń naszej świadomości. Po prostu czasami wystarczy się zatrzymać i porozglądać dookoła.
Autor: Marcin Majkut
Wychodząc z takiego założenia można postawić tezę, że każdy człowiek wyjeżdżając ze „swojego miejsca” przenosi jaką jego część do miejsca do którego się udaje. Ja sam wraz z grupą moich przyjaciół i znajomych doświadczyłem podobnej sytuacji, kiedy po ukończeniu szkoły średniej w niedużym mieście wyjeżdżaliśmy na studia do wielkiego miasta. To nie był krótki kilkudniowy wyjazd ale co najmniej wieloletnia, trwała przeprowadzka. Ulice, budynki, drzewa zmieniają swoją wielkość, położenie, strukturę. Człowiek przyzwyczajony do przestrzeni, w której żył przez wiele lat zostaje z niej wybity, kiedy wyjeżdża w inne miejsce. Tym samym zostaje zaburzona harmonia pomiędzy otoczeniem a człowiekiem. Ale dopóki będzie pamiętał o tym miejscu – ta harmonia nigdy nie zniknie.
Mówiąc o harmonii mam na myśli znajomość miejsca. Harmonia jako znajomość mapy przestrzeni i jej świadomość. Oczywiście harmonijne życie człowieka w danej przestrzeni posiada także inne wymiary – jest i estetyczna strona architektury, funkcjonalna, bezpieczna, umożliwiająca kontakt społeczny. Każda z tych stron ma swoje ogromne znaczenie. Jednak chciałbym skupić się na tym pierwszym wymienionym przez mnie wymiarze – świadomości przestrzeni.
W ciągu swojego życia przemieszczamy się, poznając nową przestrzeń i ucząc się jej z czasem jesteśmy jej świadomi. Ale za każdym razem rozszerzamy także granicę tej pierwszej, którą poznaliśmy na początku. Jednym słowem nasz pierwszy „dom” i „kolejne” istniejąc w naszej świadomości podążają za nami, bo istnieją w naszej pamięci. Kolejne miejsca poznajemy przez pryzmat tych wcześniejszych. Nie starajmy się uwolnić od przeszłych map pamięci – to one pozwalają nam pełniej doświadczać „nowych terenów”.
Tę ideę możemy rozszerzyć na inne nasze działania, na przykład rozmowę z ludźmi.Ale czasami aby dojść do zrozumienia pewnych relacji, które istnieją w naszym życiu można się posłużyć skalą makro – w naszym przypadku całym otoczeniem. Nasza zrozumienie tego jak ważna jest w naszym życiu architektura i jak wpisany w nią człowiek pozwoli nam poszerzyć jeszcze bardziej nie tylko przestrzeń naszego działania ale przede wszystkim przestrzeń naszej świadomości. Po prostu czasami wystarczy się zatrzymać i porozglądać dookoła.
Autor: Marcin Majkut
Subskrybuj:
Posty (Atom)