Dwie potężne, ale zdecydowanie różne marki - CSW w Warszawie oraz YTONG spotkały się w ubiegły poniedziałek 10 sierpnia 2009 podczas otwarcia ekspozycji „Niezwykle rzadkie zdarzenia / Dystrybucja Nooawangardy”, czyli projektu artystyczno-naukowego prezentowanego obecnie w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. „Niezwykle rzadkie zdarzenia” powstały przy współpracy prof. Andrzeja Nowaka z młodym pokoleniem artystów i architektów.
Autorzy instalacji zajęli trzy sale i dziedziniec Zamku Ujazdowskiego wykorzystując do tego 7 000 bloczków YTONG o grubości 10 cm. Dlaczego właśnie beton komórkowy? Ponieważ, jak mówi architekt Aleksandra Wasilkowska, „szukali prostych, archetypicznych elementów, które będą tworzyć instalację”. YTONG ma odpowiednie proporcje, jest lekki i bardziej plastyczny niż tradycyjna cegła.
Biała konstrukcja tysięcy bloczków udowadnia bezsprzecznie, że nasze życie jest napędzane zmianą, czyli Niezwykle rzadkim zdarzeniem. Bloczki YTONG na swój sposób prezentują fraktale, cząsteczki chaosu, które doskonale napędzają i konstruują wszechświat, bowiem porządek rodzi się w chaosie.
Architekt Aleksandra Wasilkowska została poproszona o przygotowanie głównej struktury instalacji, w którą wplecione zostały prace pozostałych artystów. Współpracując z programistą Michałem Piaseckim zaprojektowała strukturę pełną niesymetrycznych zaburzeń, w których prezentowane są prace artystów: Janka Simona, Agnieszki Kurant, Oskar Dawick'a. Artysta nie jest w tym wymiarze twórcą, ale katalizatorem zmiany, wirusem, który zakłóca złożone systemy.
Konstrukcja instalacji została wzniesiona przez firmę DRAGON Andrzeja Wierzyckiego z Limanowej, a głównym sponsorem wystawy jest firma Xella Polska, która udostępniła tysiące bloczków YTONG.
Przestrzenne zaskoczenie widza przy współudziale bloczków YTONG oddaje ukuty przez filozofa Pierre Teihard de Chardin termin ‘noosfera’ określający sferę międzyludzkiej wymiany symbolicznej, komunikacji idei i dyfuzji wiedzy. Pola elekromagnetyczne, termiczny atrament, czy udokumentowany przez SETI sygnał z kosmicznej przestrzeni uczestniczą w spotkaniu sztuki i nauki. Wszystko rozgrywa się na tle bloczków YTONG, materiału z którego tworzymy znaną nam rzeczywistość, materiału w którego cząsteczkach zawarta jest świadomość.
„Często się zdarza, że jakiś projekt, jakaś idea kreatywna, jej realizacja jest zależna od materiału, którym można się posłużyć. – mówi Wojciech Krukowski, dyrektor Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. - Jeśli ten materiał, użyty odpowiednio, w zwielokrotnionej formie daje efekt, który jest efektem niepowtarzalnym i oryginalnym to jest to właśnie to Niezwykle Rzadkie Zdarzenie. Artysta posługuje się materiałem powszednim, codziennym, który, można powiedzieć jest prozą życia, prozą budowy i nagle ten materiał doznaje jakiegoś takiego charyzmatycznego uniesienia.[...] Mamy to poczucie satysfakcji, że to, czego artyści sobie życzą, żeby od czasu do czasu biznes spotykał się w dobrym szczęśliwym miejscu ze sztuką, z kulturą artystyczną, że to się zdarza dzięki spotkaniu dwóch godnych siebie marek.”
Artyści: Janek Simon, Agnieszka Kurant, Oskar Dawicki
Naukowcy: Prof. Andrzej Nowak i Archiwum Niezwykle Rzadkich Zdarzeń, Luc Steels
Architekci: Aleksandra Wasilkowska (współpraca: Michał Piasecki), Yona Friedman, Francois Roche
Kurator: Łukasz Ronduda
Teoretyk kultury: Edwin Bendyk; Graficy: Kasia Korczak / Boy Verecken
Wykonawcy: F.H.U. Dragon z Limanowej, Andrzej Wierzycki tel. 698 876 597
Główny sponsor wystawy: Xella Polska
środa, 19 sierpnia 2009
niedziela, 9 sierpnia 2009
Santiago Calatrava
Rozmach i niepokorne formy hiszpańskiego architekta, Santiago Calatravy bywają często krytykowane, ale posiadają też olbrzymie grono fascynatów. Wybitny architekt, Santiago Calatrava (ur. w 1951 roku) jest również inżynierem, a przede wszystkim kreatorem przestrzeni publicznej - stworzył wiele charakterystycznych budowli na całym świecie.
Najsłynniejsze projekty Santiago Calatravy to m.in. Dworzec Berlin-Spandau - dworzec kolejowy w Berlinie, L'Hemisfèric w Ciudad de las Artes y las Ciencias w Walencji, BCE Place - kompleks biurowy w Toronto, Muzeum Sztuki w Milwaukee, Lyon-Saint-Exupéry TGV - dworzec kolejowy w okolicach Lyonu, Gare do Oriente - dworzec kolejowy w Lizbonie, czy Port lotniczy Bilbao - terminal w Bilbao oraz Puente del Alamillo - most podporowy w Sewilli.
Architekt kojarzony jest przestrzenią publiczną, a jego wizytówką są niebanalne budynki, mosty, opery, stacje kolejowe, czy lotniska. Konstruowana przez niego architektura jest zjawiskiem dość nietypowym. Budowle z pozoru kpią z praw fizyki, a jednocześnie przykuwają wzrok – często też wzbudzają kontrowersje.
Co ciekawe, Santiago Calatrava fascynuje również świat mody. Projektantka Jagoda Piekarska nawiązuje do konstrukcji architekta w swojej kolekcji „Space Figments” (zobacz video – wywiad z projektantką i pokaz kolekcji).
Najsłynniejsze projekty Santiago Calatravy to m.in. Dworzec Berlin-Spandau - dworzec kolejowy w Berlinie, L'Hemisfèric w Ciudad de las Artes y las Ciencias w Walencji, BCE Place - kompleks biurowy w Toronto, Muzeum Sztuki w Milwaukee, Lyon-Saint-Exupéry TGV - dworzec kolejowy w okolicach Lyonu, Gare do Oriente - dworzec kolejowy w Lizbonie, czy Port lotniczy Bilbao - terminal w Bilbao oraz Puente del Alamillo - most podporowy w Sewilli.
Architekt kojarzony jest przestrzenią publiczną, a jego wizytówką są niebanalne budynki, mosty, opery, stacje kolejowe, czy lotniska. Konstruowana przez niego architektura jest zjawiskiem dość nietypowym. Budowle z pozoru kpią z praw fizyki, a jednocześnie przykuwają wzrok – często też wzbudzają kontrowersje.
Co ciekawe, Santiago Calatrava fascynuje również świat mody. Projektantka Jagoda Piekarska nawiązuje do konstrukcji architekta w swojej kolekcji „Space Figments” (zobacz video – wywiad z projektantką i pokaz kolekcji).
piątek, 31 lipca 2009
Cyfrowe spotkanie z zabytkami
Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego zaprasza na konferencję naukową pt. Cyfrowe spotkanie z zabytkami - obraz jako przedmiot i metoda badań.
Konferencja planowana jest jako trzecia z cyklu "Cyfrowe spotkania z zabytkami". W poprzednich latach obrady poświęcone zostały współczesnym metodom dokumentacji i promocji dziedzictwa kulturowego (2007) oraz problematyce aktualnego stanu metodologii w tym zakresie i perspektywom ich rozwoju (2008). Tematem planowanego w tym roku spotkania pragnęlibyśmy uczynić szeroko rozumiany problem obrazu i wizualizacji w badaniach nad sztuką.
W dziedzinie historii sztuki obraz jest podstawowym przedmiotem naukowej refleksji. Jednocześnie jest on niemal od momentu powstania dyscypliny jednym z istotniejszych elementów stosowanych w niej metod badawczych. Refleksji i pisaniu o sztuce tradycyjnie towarzyszy 'ilustracja'. W różnych okresach historycznych była to akwarela, rysunek, rycina, wreszcie także zdjęcie. Obraz w naukach o sztuce to jednak nie tylko mniej lub bardziej dokładny wizerunek dzieła, to również dodatkowa informacja o nim, zawarta z jednej strony np. w rysunkowym schemacie kompozycji, z drugiej - w odwzorowaniach takich jak fotografia w podczerwieni.
Obecny rozwój technologii cyfrowych, a zwłaszcza przestrzennego modelowania cyfrowego, powoduje, że kwestie 'reprodukcji' dzieła sztuki i jego analizy nabierają nie znanego dotychczas wymiaru. Otwierają się nowe możliwości w zakresie dokumentacji dzieła sztuki, jego analizy, rekonstrukcji i udostępniania, i to zarówno w warstwie metodologicznej, jaki i technologicznej. Dlatego w tym roku serdecznie zachęcamy do zgłaszania wystąpień podejmujących problematykę metod badawczych, ale także do prezentacji nowoczesnych narzędzi cyfrowych, których zastosowanie mogłyby wnieść nową jakość do badań nad sztuką.
Zachęcając do pogłębionej teoretycznej refleksji metodologicznej zapraszamy jednocześnie do podejmowania tematów związanych z wykorzystaniem w badaniach, dokumentacji, konserwacji i popularyzacji zabytków technologii takich jak CAD oraz modelowanie 3D i 4D, skanowanie i skanowanie laserowe 3D, fotografia cyfrowa, fotogrametria, GIS, ikonograficzne bazy danych i inne, służące pozyskiwaniu obrazu i wizualizacji dzieła sztuki.
Pragnęlibyśmy także, aby jednym z aspektów obrad konferencji stała się kwestia upowszechniania osiągnięć naukowych i konserwatorskich poprzez zastosowanie wymienionych technologii w różnych dziedzinach życia społecznego i ekonomicznego (turystyce, edukacji, aktywizacji osób niepełnosprawnych itp.).
Organizatorem jest Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego, Ul. Szewska 36, 50-139 Wrocław. Miejsce i czas konferencji: Wrocław 24-25 września 2009.
Konferencja planowana jest jako trzecia z cyklu "Cyfrowe spotkania z zabytkami". W poprzednich latach obrady poświęcone zostały współczesnym metodom dokumentacji i promocji dziedzictwa kulturowego (2007) oraz problematyce aktualnego stanu metodologii w tym zakresie i perspektywom ich rozwoju (2008). Tematem planowanego w tym roku spotkania pragnęlibyśmy uczynić szeroko rozumiany problem obrazu i wizualizacji w badaniach nad sztuką.
W dziedzinie historii sztuki obraz jest podstawowym przedmiotem naukowej refleksji. Jednocześnie jest on niemal od momentu powstania dyscypliny jednym z istotniejszych elementów stosowanych w niej metod badawczych. Refleksji i pisaniu o sztuce tradycyjnie towarzyszy 'ilustracja'. W różnych okresach historycznych była to akwarela, rysunek, rycina, wreszcie także zdjęcie. Obraz w naukach o sztuce to jednak nie tylko mniej lub bardziej dokładny wizerunek dzieła, to również dodatkowa informacja o nim, zawarta z jednej strony np. w rysunkowym schemacie kompozycji, z drugiej - w odwzorowaniach takich jak fotografia w podczerwieni.
Obecny rozwój technologii cyfrowych, a zwłaszcza przestrzennego modelowania cyfrowego, powoduje, że kwestie 'reprodukcji' dzieła sztuki i jego analizy nabierają nie znanego dotychczas wymiaru. Otwierają się nowe możliwości w zakresie dokumentacji dzieła sztuki, jego analizy, rekonstrukcji i udostępniania, i to zarówno w warstwie metodologicznej, jaki i technologicznej. Dlatego w tym roku serdecznie zachęcamy do zgłaszania wystąpień podejmujących problematykę metod badawczych, ale także do prezentacji nowoczesnych narzędzi cyfrowych, których zastosowanie mogłyby wnieść nową jakość do badań nad sztuką.
Zachęcając do pogłębionej teoretycznej refleksji metodologicznej zapraszamy jednocześnie do podejmowania tematów związanych z wykorzystaniem w badaniach, dokumentacji, konserwacji i popularyzacji zabytków technologii takich jak CAD oraz modelowanie 3D i 4D, skanowanie i skanowanie laserowe 3D, fotografia cyfrowa, fotogrametria, GIS, ikonograficzne bazy danych i inne, służące pozyskiwaniu obrazu i wizualizacji dzieła sztuki.
Pragnęlibyśmy także, aby jednym z aspektów obrad konferencji stała się kwestia upowszechniania osiągnięć naukowych i konserwatorskich poprzez zastosowanie wymienionych technologii w różnych dziedzinach życia społecznego i ekonomicznego (turystyce, edukacji, aktywizacji osób niepełnosprawnych itp.).
Organizatorem jest Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego, Ul. Szewska 36, 50-139 Wrocław. Miejsce i czas konferencji: Wrocław 24-25 września 2009.
wtorek, 21 lipca 2009
Białe czy czerwone?
Dylemat inwestora i przyszłego właściciela domu jednorodzinnego polega na tym, że musi on dobrać najlepsze z możliwych materiały do wznoszenia ścian. Bo ścian już nie zmieni – w przeciwieństwie do podłóg, okien, czy dachu.
Na polskim rynku dwa rozwiązania cieszą się ogromną popularnością – czerwony pustak ceramiczny POROTHERM oraz biały bloczek YTONG. Porównaliśmy dwa flagowe produkty – Porotherm 44 Si Nowy oraz YTONG ENERGO:
Co się okazuje? Najistotniejszą daną jest tzw. współczynnik U, czyli współczynnik przenikania ciepła, oceniający izolacyjność termiczną przegród budynku takich jak: ścian, dachów, podłóg i posadzek. Ściana z pustaków Porotherm 44 Si posiada współczynnik 0,26. Lepszy współczynnik (U=0,25) można uzyskać w przypadku cieńszej ściany wymurowanej z bloczków YTONG ENERGO o gr. 36,5 cm. Bloczki YTONG ENERGO 36,5 posiadają lepszą izolacyjność termiczną (λ = 0,095) niż pustaki Porotherm 44 Si, dzięki czemu ściana z nich wymurowania zajmuje mniejszą powierzchnię zachowując te same parametry cieplne – ściana z YTONG ENERGO 36,5 cm jest po prostu cieńsza, ale cieplejsza.
Również zużycie sztuk materiału – co bardzo skraca nam czas budowy i ilość zużytej zaprawy – wypada na korzyść YTONG ENERGO. Do wzniesienia metra kwadratowego ściany z Porotherm 44 Si potrzebujemy 16 pustaków, a z YTONG ENERGO niewiele ponad 8 bloczków. Dlatego czas murowania z bloczków YTONG ENERGO jest trzykrotnie krótszy, niż z Porotherm 44 Si.
YTONG jest materiałem ekologicznym i zdrowym. Może więc czas zmienić czerwone na białe?
Na polskim rynku dwa rozwiązania cieszą się ogromną popularnością – czerwony pustak ceramiczny POROTHERM oraz biały bloczek YTONG. Porównaliśmy dwa flagowe produkty – Porotherm 44 Si Nowy oraz YTONG ENERGO:
Co się okazuje? Najistotniejszą daną jest tzw. współczynnik U, czyli współczynnik przenikania ciepła, oceniający izolacyjność termiczną przegród budynku takich jak: ścian, dachów, podłóg i posadzek. Ściana z pustaków Porotherm 44 Si posiada współczynnik 0,26. Lepszy współczynnik (U=0,25) można uzyskać w przypadku cieńszej ściany wymurowanej z bloczków YTONG ENERGO o gr. 36,5 cm. Bloczki YTONG ENERGO 36,5 posiadają lepszą izolacyjność termiczną (λ = 0,095) niż pustaki Porotherm 44 Si, dzięki czemu ściana z nich wymurowania zajmuje mniejszą powierzchnię zachowując te same parametry cieplne – ściana z YTONG ENERGO 36,5 cm jest po prostu cieńsza, ale cieplejsza.
Również zużycie sztuk materiału – co bardzo skraca nam czas budowy i ilość zużytej zaprawy – wypada na korzyść YTONG ENERGO. Do wzniesienia metra kwadratowego ściany z Porotherm 44 Si potrzebujemy 16 pustaków, a z YTONG ENERGO niewiele ponad 8 bloczków. Dlatego czas murowania z bloczków YTONG ENERGO jest trzykrotnie krótszy, niż z Porotherm 44 Si.
YTONG jest materiałem ekologicznym i zdrowym. Może więc czas zmienić czerwone na białe?
poniedziałek, 13 lipca 2009
Przezroczyste biurowce w Oslo
Transparentna architektura podbiła serca ludzkości. Bajeczne, szklane domy wyrastają we wszystkich zakątkach współczesnego świata. Transparentny będzie również Crystal Clear, kompleks budynków biurowych, które za 3-5 lat powstaną w Oslo.
Koncepcja architektów oparta została na pomyśle poustawiania na sobie przezroczystych boksów. Crystal Clear składać się będzie z trzech wież, które wyrastają z ziemi i tworzą rodzaj rzeźby z poustawianych na sobie, przezroczystych sześcianów (wizualizacja Crystal Clear). Całkowita powierzchnia Crystal Clear to 90.000 m2.
Duńscy architekci z C.F.Møller wraz z norweską projektantką Kristin Jarmund Arkitekter wygrali konkurs na projekt trzech budynków biurowych w Oslo. Konkurs został ogłoszony przez jednego z największych norweskich deweloperów od powierzchni biurowych, firmę KLP AS.
Według twórców kompleksu, Crystal Clear stanie się spektakularnym znakiem rozpoznawczym dla miasta Oslo.
Koncepcja architektów oparta została na pomyśle poustawiania na sobie przezroczystych boksów. Crystal Clear składać się będzie z trzech wież, które wyrastają z ziemi i tworzą rodzaj rzeźby z poustawianych na sobie, przezroczystych sześcianów (wizualizacja Crystal Clear). Całkowita powierzchnia Crystal Clear to 90.000 m2.
Duńscy architekci z C.F.Møller wraz z norweską projektantką Kristin Jarmund Arkitekter wygrali konkurs na projekt trzech budynków biurowych w Oslo. Konkurs został ogłoszony przez jednego z największych norweskich deweloperów od powierzchni biurowych, firmę KLP AS.
Według twórców kompleksu, Crystal Clear stanie się spektakularnym znakiem rozpoznawczym dla miasta Oslo.
środa, 8 lipca 2009
11 ton surowca zamiast śmieci
Po sześciu miesiącach trwania proekologicznej akcji pilotażowej „Folia znika z budowy” organizatorzy podjęli decyzję o jej kontynuowaniu. Xella Polska, we współpracy z firmą Interseroh Organizacja Odzysku, zebrała w tym czasie 11 ton folii z całej Polski.
Sytuacja gospodarcza, jaka miała miejsce w minionym półroczu, wpłynęła również na branżę surowców wtórnych. Wiele regionalnych skupów folii i makulatury rezygnowało z odbierania surowców, ze względu na brak możliwości zbytu w Polsce oraz poza granicami kraju. Najbardziej boleśnie odczuły ją najmniejsze, lokalne przedsiębiorstwa, które albo zaczęły koncentrować się na skupowaniu złomu, albo też całkowicie wstrzymywały działalność związaną z odbieraniem wymienionych surowców.
Pomimo trudności staraliśmy się proponować rozwiązania alternatywne - wskazywaliśmy punkty, w których można było oddawać folię, organizowaliśmy jej odbiór na nasz koszt, a w przypadku, gdy sytuacja z lokalnymi skupami była krytyczna, zachęcaliśmy do gromadzenia większej ilości folii, by koszty transportu skompensować ilością odebranego surowca - mówi Anna Grom - Parsons, koordynator ds. rynku z ramienia Interseroh.
Przypomnijmy, że w ramach akcji „Folia znika z budowy” każdy klient, który zakupi bloki SILKA lub bloczki YTONG, może zgłosić pod numer telefonu (022) 742 10 22 chęć oddania zbędnych opakowań foliowych. W związku z sytuacją na rynku surowców wtórnych organizatorzy ustalają termin odbioru folii indywidualnie, w ciągu 5 dni od telefonicznego zgłoszenia. Należy pamiętać, że warunkiem wzięcia udziału w akcji jest zebranie przynajmniej 1m3 czystej folii po materiałach budowlanych SILKA i YTONG. Przy okazji można też oddać folię z materiałów innych producentów.
W ciągu minionych sześciu miesięcy organizatorzy otrzymali ponad 50 zgłoszeń. Połowa z nich pochodziła od przedsiębiorstw budowlanych, pozostałe - od hurtowni materiałów budowlanych i inwestorów indywidualnych. Niektóre hurtownie oraz firmy budowlane prowadzące kilka inwestycji oddawały folię kilkakrotnie. Wśród nich znalazły się m.in.: Stalbud II z Sulejówka, Inżpol z Bydgoszczy, Polbud z Radomia, Barwa i Dydactor z Warszawy oraz Termochem z Puław.
Budujące jest zaangażowanie i świadomość ekologiczna zgłaszających, którym nie jest obojętne, gdzie trafi gromadząca się na placu budowy folia – mówi Monika Mychlewicz, dyrektor ds. marketingu Xella Polska. - Aby jednak folia mogła stanowić pełnowartościowy surowiec wtórny, należy pamiętać o tym, że musi ona być czysta – najlepiej, jeśli już na początku budowy odkłada się ją w oddzielny worek, by nie brudziła się i nie mokła na deszczu.
Szeroki pozytywny odzew ze strony firm i osób prywatnych zachęcił organizatorów do kontynuowania i rozszerzania zasięgu akcji.
Aby móc w pełni odpowiedzieć na to zapotrzebowanie, poszukujemy partnerów zainteresowanych odbiorami folii z budowy. Do współpracy zapraszamy zarówno małe, lokalne skupy surowców wtórnych, jak również większe firmy działające w tej branży - mówi Maria Józefacka, kierownik biura Interseroh. - Szczególnie zależy nam na pozyskaniu partnerów w regionach, w których do tej pory napotkaliśmy trudności ze znalezieniem odbiorców: w zachodniej i północnej części województwa mazowieckiego oraz w województwie śląskim i dolnośląskim.
Wszyscy zainteresowani wzięciem udziału w akcji proszeni są o kontakt z Interseroh pod numerem telefonu (022) 742 10 22.
Więcej informacji na temat akcji na blogu Zdrowa Budowa.
Sytuacja gospodarcza, jaka miała miejsce w minionym półroczu, wpłynęła również na branżę surowców wtórnych. Wiele regionalnych skupów folii i makulatury rezygnowało z odbierania surowców, ze względu na brak możliwości zbytu w Polsce oraz poza granicami kraju. Najbardziej boleśnie odczuły ją najmniejsze, lokalne przedsiębiorstwa, które albo zaczęły koncentrować się na skupowaniu złomu, albo też całkowicie wstrzymywały działalność związaną z odbieraniem wymienionych surowców.
Pomimo trudności staraliśmy się proponować rozwiązania alternatywne - wskazywaliśmy punkty, w których można było oddawać folię, organizowaliśmy jej odbiór na nasz koszt, a w przypadku, gdy sytuacja z lokalnymi skupami była krytyczna, zachęcaliśmy do gromadzenia większej ilości folii, by koszty transportu skompensować ilością odebranego surowca - mówi Anna Grom - Parsons, koordynator ds. rynku z ramienia Interseroh.
Przypomnijmy, że w ramach akcji „Folia znika z budowy” każdy klient, który zakupi bloki SILKA lub bloczki YTONG, może zgłosić pod numer telefonu (022) 742 10 22 chęć oddania zbędnych opakowań foliowych. W związku z sytuacją na rynku surowców wtórnych organizatorzy ustalają termin odbioru folii indywidualnie, w ciągu 5 dni od telefonicznego zgłoszenia. Należy pamiętać, że warunkiem wzięcia udziału w akcji jest zebranie przynajmniej 1m3 czystej folii po materiałach budowlanych SILKA i YTONG. Przy okazji można też oddać folię z materiałów innych producentów.
W ciągu minionych sześciu miesięcy organizatorzy otrzymali ponad 50 zgłoszeń. Połowa z nich pochodziła od przedsiębiorstw budowlanych, pozostałe - od hurtowni materiałów budowlanych i inwestorów indywidualnych. Niektóre hurtownie oraz firmy budowlane prowadzące kilka inwestycji oddawały folię kilkakrotnie. Wśród nich znalazły się m.in.: Stalbud II z Sulejówka, Inżpol z Bydgoszczy, Polbud z Radomia, Barwa i Dydactor z Warszawy oraz Termochem z Puław.
Budujące jest zaangażowanie i świadomość ekologiczna zgłaszających, którym nie jest obojętne, gdzie trafi gromadząca się na placu budowy folia – mówi Monika Mychlewicz, dyrektor ds. marketingu Xella Polska. - Aby jednak folia mogła stanowić pełnowartościowy surowiec wtórny, należy pamiętać o tym, że musi ona być czysta – najlepiej, jeśli już na początku budowy odkłada się ją w oddzielny worek, by nie brudziła się i nie mokła na deszczu.
Szeroki pozytywny odzew ze strony firm i osób prywatnych zachęcił organizatorów do kontynuowania i rozszerzania zasięgu akcji.
Aby móc w pełni odpowiedzieć na to zapotrzebowanie, poszukujemy partnerów zainteresowanych odbiorami folii z budowy. Do współpracy zapraszamy zarówno małe, lokalne skupy surowców wtórnych, jak również większe firmy działające w tej branży - mówi Maria Józefacka, kierownik biura Interseroh. - Szczególnie zależy nam na pozyskaniu partnerów w regionach, w których do tej pory napotkaliśmy trudności ze znalezieniem odbiorców: w zachodniej i północnej części województwa mazowieckiego oraz w województwie śląskim i dolnośląskim.
Wszyscy zainteresowani wzięciem udziału w akcji proszeni są o kontakt z Interseroh pod numerem telefonu (022) 742 10 22.
Więcej informacji na temat akcji na blogu Zdrowa Budowa.
Subskrybuj:
Posty (Atom)