Liczba dni pochmurnych waha się od 120 na nizinach środkowej Polski, do 160 w górach i na pojezierzach. Co jednak bardzo istotne, Polska leży w strefie klimatycznej, gdzie słoneczne dni należą do rzadkości w sezonie grzewczym - tym bardziej należy więc zwrócić szczególną uwagę na dostęp słońca do naszych pomieszczeń.
Słońce jest od dawna intensywnie badane, jednak wiele dotyczących go kwestii pozostaje nierozstrzygniętych. Nie znamy mechanizmu podgrzewania zewnętrznych warstw słonecznej atmosfery do potężnych temperatur rzędu miliona kelwinów. Słońce to jednak główne źródło energii docierającej do naszej planety.
Ogromne znaczenie ma zatem umożliwienie dotarcia promieni słonecznych do pomieszczeń. Wiemy, że promienie słoneczne dostają się do budynku za pośrednictwem okien posiadających określone współczynniki przenikalności cieplnej. Co czyni nasze okno ciepłym i funkcjonalnym? Analizując parametr ochrony cieplnej powinniśmy zwrócić uwagę na trzy podstawowe elementy: ramy, ilość komór, wielkość okna.
W budownictwie niskoenergetycznym i pasywnym okna pełnią również bardzo ważną rolę - współczynnik przenikalności cieplnej odpowiedzialny za ucieczkę ciepła z budynku ma być jak najniższy, zaś za pośrednictwem szyby ma się dostać jak najwięcej światła.
Źródło informacji: Słońce w naszych oknach.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą słoneczne. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą słoneczne. Pokaż wszystkie posty
sobota, 16 lipca 2011
środa, 25 marca 2009
Energooszczędny system solarny
Rosnące ceny paliw i surowców, a także wyższe wymagania cieplne wobec budynków sprawiają, że popularność zyskują alternatywne źródła energii, takie jak systemy solarne. Uwagę kierujemy na możliwość wykorzystania w naszych domach energii słonecznej. Może słońce nie ogrzeje całego domu, ale z pewnością podgrzeje ciepłą wodę użytkową.
Ażeby było to możliwe, wcale nie musimy liczyć na klimat śródziemnomorski. Słońce produkuje niewyobrażalną ilość energii, zdaniem ekspertów, w ciągu niespełna 9 minut na Ziemię trafia taka jej ilość, jakiej cała populacja ludzka nie zdołałaby spożytkować przez okres jednego roku. Tu Polska nie jest żadnym wyjątkiem, co oznacza, że nawet w pochmurne dni, ilość energii docierającej do gruntu odpowiada wartości opałowej 100 l oleju opałowego na metr kwadratowy w ciągu roku.
Dlaczego więc nie skorzystać z takich możliwości? Wyposażenie domu w odpowiednio dobraną instalację solarną nie dość, że jest wyrazem naszej podwyższonej świadomości ekologicznej, dodatkowo przynosi realne korzyści w postaci niższych rachunków za ogrzewanie – choćby samej wody. Tu warto sobie uświadomić, że dobrze dobrana instalacja solarna pozwala pokryć od 50 do 60 proc. rocznego zapotrzebowania na ciepłą wodę użytkową. Dodatkowo, jeśli połączymy system solarny z centralnym ogrzewaniem, uzyskamy kolejne oszczędności energii nieodnawialnej w wysokości od 10 do 20 proc.
Cały artykuł o systemach solarnych znajdziesz tutaj.
Ażeby było to możliwe, wcale nie musimy liczyć na klimat śródziemnomorski. Słońce produkuje niewyobrażalną ilość energii, zdaniem ekspertów, w ciągu niespełna 9 minut na Ziemię trafia taka jej ilość, jakiej cała populacja ludzka nie zdołałaby spożytkować przez okres jednego roku. Tu Polska nie jest żadnym wyjątkiem, co oznacza, że nawet w pochmurne dni, ilość energii docierającej do gruntu odpowiada wartości opałowej 100 l oleju opałowego na metr kwadratowy w ciągu roku.
Dlaczego więc nie skorzystać z takich możliwości? Wyposażenie domu w odpowiednio dobraną instalację solarną nie dość, że jest wyrazem naszej podwyższonej świadomości ekologicznej, dodatkowo przynosi realne korzyści w postaci niższych rachunków za ogrzewanie – choćby samej wody. Tu warto sobie uświadomić, że dobrze dobrana instalacja solarna pozwala pokryć od 50 do 60 proc. rocznego zapotrzebowania na ciepłą wodę użytkową. Dodatkowo, jeśli połączymy system solarny z centralnym ogrzewaniem, uzyskamy kolejne oszczędności energii nieodnawialnej w wysokości od 10 do 20 proc.
Cały artykuł o systemach solarnych znajdziesz tutaj.
poniedziałek, 7 stycznia 2008
Solary
Wysokie koszty ogrzewania skłaniają do poszukiwania alternatywnych źródeł energii. W naszym kraju dobrze spisują się kolektory słoneczne wykorzystujące energię promieni słonecznych do ogrzewania. Po zainstalowaniu nie wymagają obsługi serwisowej, działają niezawodnie, a ponadto pozyskują energię minimalnym kosztem i nie zanieczyszczają środowiska.
Kolektory słoneczne stanowią uzupełnienie układu centralnego ogrzewania i podgrzewu ciepłej wody użytkowej. Wspomagając działanie kotła centralnego ogrzewania pozwalają na znaczną redukcję kosztów podgrzania wody w systemie. Instalacja słoneczne działają nie tylko w letnie, słoneczne dni, również z powodzeniem funkcjonują, gdy promienie słońca przebijają się przez chmury, jak i wtedy, gdy temperatura powietrza na zewnątrz jest bardzo niska. To, że wychodząc na dwór marzniemy nie uniemożliwia kolektorom dogrzewania układu ciepłej wody użytkowej. Sprawność i efektywność solarów wzrasta, gdy zima jest tak łagodna i bezśnieżna, jak w tym roku.
Kolektory słoneczne (zwane solarami) to urządzenia, które zamieniają energię słoneczną na cieplną. Najczęściej są instalowane na dachach budynków, lub też bezpośrednio na ziemi. Ich lokalizacja powinna być tak dobrana, aby słońce przez jak najdłuższy czas skupiało się na płycie kolektora. W Polsce solary należy ustawiać na południe i pochylać pod kątem 42 stopni do poziomu. Kolektory skutecznie działają, gdy chmury nie ograniczają dostępu promieni słonecznych do ziemi. Liczba dni pochmurnych (średnie zachmurzenie sięga 80%) waha się od 120 na nizinach środkowej Polski, do 160 w górach i na pojezierzach, czyli około 2/3 roku solary mogą skutecznie funkcjonować.
Źródłem energii cieplnej w instalacji solarnej są kolektory, które pozyskują ją z energii promieni słonecznych. Z nich ciepło jest odprowadzane za pomocą czynnika grzewczego (najczęściej cieczy) do zbiorników, które gromadzą ciepło. Są to zbiorniki z wężownicami, o pojemności około 300 – 500 litrów.
Najprostszą i najtańszą instalacją jest instalacja grawitacyjna wraz z jednowężownicowym zasobnikiem. Nagrzany od słońca czynnik unosi się do góry zasobnika bez użycia pompy obiegowej, następnie po oddaniu ciepła w zasobniku ostudzony czynnik wraca do kolektora. W takim układzie konieczne jest umieszczenie zasobnika powyżej kolektorów. W praktyce wymusza to ustawienie kolektorów na stelażach w ogródku a zasobnika na piętrze w budynku.
Drugim stosowanym rozwiązaniem jest instalacja z obiegiem wymuszonym. Nie posiada ona wad instalacji z obiegiem grawitacyjnym, ale konieczne jest w nim zastosowanie pompy oraz układu automatycznego sterowania nią. Zazwyczaj w takim obiegu stosowane są zbiorniki wyposażone w dwie wężownice (zbiorniki biwalentne). Pozwalają one na współpracę z dwoma źródłami ciepła, czyli kolektorami i kotłem. Do dolnej wężownicy podłączona jest instalacja solarna, do górnej – kocioł grzewczy. Gdy panują sprzyjające warunki (temperatura czynnika w kolektorze jest wyższa o 5 do 8 stopni Celsjusza od temperatury wody w zbiorniku) włączona jest pompa obiegowa tłocząca rozgrzany czynnik z kolektora do wężownicy w zbiorniku. Gdy temperatura na kolektorze jest niska następuje włączenie Kotla. Działa on aż do chwili, gdy woda w górnej części zbiornika osiągnie zadaną temperaturę. Kotły zazwyczaj wyposaża się we własne układy regulacji z ustawionym priorytetem ciepłej wody. Najpierw podgrzewa on ciepła wodę, a dopiero później grzeje instalację centralnego ogrzewania.
Jej pracą sterują czujniki umieszczone wyjściu z kolektorów i w dolnej części podgrzewacza biwalentnego. Pompa włącza się tylko gdy temperatura w kolektorach przekracza temperaturę podgrzewacza o 5 do 8 stopni.
W układzie solarnym bardzo duży wpływ na efektywność mają zastosowane kolektory. To one decydują, czy wodę możemy podgrzewać w słoneczny dzień przy temperaturze ledwie przekraczającej zero stopni Celsjusza, czy też nie.
Więcej na temat solarów i ich zastosowania w ogrzewaniu budynków znaleźć można w artykule na serwisie TermoDom.pl.
Kolektory słoneczne stanowią uzupełnienie układu centralnego ogrzewania i podgrzewu ciepłej wody użytkowej. Wspomagając działanie kotła centralnego ogrzewania pozwalają na znaczną redukcję kosztów podgrzania wody w systemie. Instalacja słoneczne działają nie tylko w letnie, słoneczne dni, również z powodzeniem funkcjonują, gdy promienie słońca przebijają się przez chmury, jak i wtedy, gdy temperatura powietrza na zewnątrz jest bardzo niska. To, że wychodząc na dwór marzniemy nie uniemożliwia kolektorom dogrzewania układu ciepłej wody użytkowej. Sprawność i efektywność solarów wzrasta, gdy zima jest tak łagodna i bezśnieżna, jak w tym roku.
Kolektory słoneczne (zwane solarami) to urządzenia, które zamieniają energię słoneczną na cieplną. Najczęściej są instalowane na dachach budynków, lub też bezpośrednio na ziemi. Ich lokalizacja powinna być tak dobrana, aby słońce przez jak najdłuższy czas skupiało się na płycie kolektora. W Polsce solary należy ustawiać na południe i pochylać pod kątem 42 stopni do poziomu. Kolektory skutecznie działają, gdy chmury nie ograniczają dostępu promieni słonecznych do ziemi. Liczba dni pochmurnych (średnie zachmurzenie sięga 80%) waha się od 120 na nizinach środkowej Polski, do 160 w górach i na pojezierzach, czyli około 2/3 roku solary mogą skutecznie funkcjonować.
Źródłem energii cieplnej w instalacji solarnej są kolektory, które pozyskują ją z energii promieni słonecznych. Z nich ciepło jest odprowadzane za pomocą czynnika grzewczego (najczęściej cieczy) do zbiorników, które gromadzą ciepło. Są to zbiorniki z wężownicami, o pojemności około 300 – 500 litrów.
Najprostszą i najtańszą instalacją jest instalacja grawitacyjna wraz z jednowężownicowym zasobnikiem. Nagrzany od słońca czynnik unosi się do góry zasobnika bez użycia pompy obiegowej, następnie po oddaniu ciepła w zasobniku ostudzony czynnik wraca do kolektora. W takim układzie konieczne jest umieszczenie zasobnika powyżej kolektorów. W praktyce wymusza to ustawienie kolektorów na stelażach w ogródku a zasobnika na piętrze w budynku.
Drugim stosowanym rozwiązaniem jest instalacja z obiegiem wymuszonym. Nie posiada ona wad instalacji z obiegiem grawitacyjnym, ale konieczne jest w nim zastosowanie pompy oraz układu automatycznego sterowania nią. Zazwyczaj w takim obiegu stosowane są zbiorniki wyposażone w dwie wężownice (zbiorniki biwalentne). Pozwalają one na współpracę z dwoma źródłami ciepła, czyli kolektorami i kotłem. Do dolnej wężownicy podłączona jest instalacja solarna, do górnej – kocioł grzewczy. Gdy panują sprzyjające warunki (temperatura czynnika w kolektorze jest wyższa o 5 do 8 stopni Celsjusza od temperatury wody w zbiorniku) włączona jest pompa obiegowa tłocząca rozgrzany czynnik z kolektora do wężownicy w zbiorniku. Gdy temperatura na kolektorze jest niska następuje włączenie Kotla. Działa on aż do chwili, gdy woda w górnej części zbiornika osiągnie zadaną temperaturę. Kotły zazwyczaj wyposaża się we własne układy regulacji z ustawionym priorytetem ciepłej wody. Najpierw podgrzewa on ciepła wodę, a dopiero później grzeje instalację centralnego ogrzewania.
Jej pracą sterują czujniki umieszczone wyjściu z kolektorów i w dolnej części podgrzewacza biwalentnego. Pompa włącza się tylko gdy temperatura w kolektorach przekracza temperaturę podgrzewacza o 5 do 8 stopni.
W układzie solarnym bardzo duży wpływ na efektywność mają zastosowane kolektory. To one decydują, czy wodę możemy podgrzewać w słoneczny dzień przy temperaturze ledwie przekraczającej zero stopni Celsjusza, czy też nie.
Więcej na temat solarów i ich zastosowania w ogrzewaniu budynków znaleźć można w artykule na serwisie TermoDom.pl.
Subskrybuj:
Posty (Atom)